سفارتی كه باز می شود
روزنامه شرق ، شماره 2044 به تاريخ 93/3/31، صفحه 3 (سياست)
سیاست خارجی انگلستان بر سه پایه روابط خاص، اروپا و بازار مشترک المنافع شکل گرفته است، یعنی هماهنگی همه احزاب در سوگیری های سیاست خارجی. در رابطه با ایران اما انگلستان همواره به منافع تجاری، اقتصادی خود نظر داشته است. برای همین از پیش هم مشخص بود که بسته ماندن سفارت انگلستان در ایران و ماندن در روابط دیپلماتیکی حداقلی مدت زیادی طول نخواهد کشید. بسته شدن سفارت انگلستان در ایران در دوسال قبل اگرچه علت داخلی داشت و نه خارجی اما به نظر می رسد که دور جدید مذاکرات ایران و کشورهای 1+5 در دولت جدید که در کلیت آن نوید ها نتیجه بخشی به همراه داشته و دارد، در کنار نرم ترشدن مواضع آمریکا نسبت به ایران در مقایسه با سال های قبل در قصد انگلستان مبنی بر بازشدن سفارتش در ایران بی تاثیر نیست تا جایی که از فشار آمریکا به کشورهای غرب هم در رابطه با تحریم ها نسبت به ایران کاسته شده است یا حداقل به شدت قبل نیست. از سویی اولویت رابطه اقتصادی با ایران برای انگلستان تا حدی است که پیش نیاز مساله بازشدن سفارت با سفر رییس اتاق بازرگانی ایران و انگلستان «لرد لموند» که قبلاوزیر دارایی بریتانیا بود کلید خورد. نکته جالب توجه این است که در دهه90 میلادی هم وقتی انگلستان قصد داشت که سفارتش را در ایران دوباره باز کند، راهگشای این رابطه ورود یک هیات از وزارت بازرگانی این کشور به ایران بود. اگرچه نمی توان به مسایل منطقه و رخدادهای اخیر عراق هم بی توجه بود. در شرایطی که آمریکا در ایران سفارتخانه ای ندارد، نمی توان از نتایج فعال شدن دوباره سفارتخانه کشور مهمی مانند انگلستان و ارتقای روابط دیپلماتیک با ایران چشم پوشی کرد. داشتن یک سفارتخانه فعال در ایران می تواند در فروکش کردن مسایل عراق تاثیرگذار باشد. می توان گفت که کاسته شدن از سطح روابط اقتصادی ایران و انگلستان از سال 84 به بعد با وجود میل انگلستان و تحت تاثیر فشارهای آمریکا بود. نگاه انگلستان به خاورمیانه و ایران برخلاف آمریکا که سیاسی است، بیشتر اقتصادی، تجاری است. به همین علت هم بود که انگلستان تا پیش از این برای ازدست ندادن بازار اقتصادی خود در ایران سعی کرده بود به نوعی نقش میانجی را در کنار فرانسه و آلمان در حل مسایل هسته ای ایفا کند. با آغاز تحریم ها، آلمان که قوی ترین اقتصاد اروپا را دارد آماری از میزان ضرروزیان اقتصادی خود را از این بابت اعلام کرد. تصور کنید این ضرر برای انگلستان که به لحاظ درجه رشد اقتصادی بعد از آلمان و فرانسه قرار می گیرد چه میزان بوده است؟