پدرخوانده‌های نوظهور بعد از جنگ جهانی اول: ایالات متحده آمریکا و بریتانیا ۱۹۳۵-۱۹۲۱

در مرکز داستان منتاگونرمن رئیس بانک مرکزی انگلیس بود از ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۴. نرمن فرد بسیار سختگیری بود، و بسیار مرموز، که یک جو سرشار و پر از معما، مرموز بودن، و قدرت با رفتار بسیار غیر نرمال در اطراف خود ایجاد کرده بود که از مطبوعات اجتناب کند. از دید یک بانکدار فرانسوی، قیافه رئیس بانک مرکزی انگلستان مانند، “نقاشیهای ون دایک که صورت بلندی دارد همراه با ریش تیز با یک کلاه بزرگ.”^۱۷ هدف مهم نرمن حفظ لندن به عنوان یک بازار پول اصلی در جهان بود که، وی عقیده داشت، می‌شود از طریق برگرداندن بریتانیا به طلا صورت گیرد. او می‌دانست که این صرفاً توسط بریتانیا نمی‌شود انجام گیرد. او از آمریکا خوشش می‌آمد، و سه سال در آنجا کار کرده بود به عنوان یک بانکدار جوان و روابط خوبی با همکارانش ایجاد کرده بود، مانند بنجیمن استرانگ، رئیس بانک مرکزی نیویورک استرانگ انگلوفیلی بود که شریک افکار نرمن بود در برگرداندن جهان به طلا. اما سیستم مالی آمریکا، مانند دولت مرکزی آن کشور از بریتانیا ضعیف‌تر بود: قدرت استرانگ خیلی کمتر از قدرت و اختیارات نرمن بود. در نتیجه نرمان با استرانگ کار کرد، اما همچنین، تکیه کرد بر روی روابط وی با بانک‌های وال استریت، که بین آنها مورگانز خیلی همکاری می‌کرد، و از همه مهمتر به شمار می‌رفت.
بدهی‌های جنگ بزرگترین سد راه بودند برای بازسازی مالی. آمریکا ۱۱ میلیارد و ۹۰۰ میلیون دلار وام به کشورهای مختلف متحدین داده بود، که ۴ میلیارد و ۷۰۰ میلیون دلار به تنهایی به بریتانیا وام داده شده بود. اما بریتانیا هم به همین مقدار به متحدین خودش قرض داده بود، حدود ۱۱ میلیارد و ۱۰۰ میلیون دلار بود. دولت بریتانیا پیشنهاد کرد که تمام بدهی‌های جنگی باید از بین بروند و باطل گردند. بریتانیا تنها به آمریکایی‌ها می‌گفتند که معادله صحیح و درست دلار در مقابل دلار نیست، بلکه دلار در مقابل جان انسان می‌باشد. کشته شدگان جنگی بریتانیا ۷۵۰ هزار نفر بودند.کشته شدگان جنگ آمریکا ۱۳۰ هزار نفر بودن. بعضی از سیاستگذاران آمریکایی با بحث بریتانیا دلسوزی می‌کردند، اما کنگره، و مردم آمریکا نظر دیگری داشتند. پول داده نشده بود، قرض داده شده بود، اگر پرداخت پس گرفته نمی‌شد توسط آمریکا از متحدین تمام فشار روی مالیات پردازان آمریکایی وارد می‌شد. به بریتانیا اشاره شد که دولت ایالات متحده آمریکا در زمان جنگ به تنهایی، بیش از دوام تاریخ خود که از سال ۱۷۸۹ بوده خرج و هزینه کرده بود. یک سوم این وام به متحدین بوده و وظیفه دارند که پول را به آمریکا پرداخت نمایند. تاکید آمریکا در بریتانیا مورد استقبال قرار نگرفت. یک مقام ارشد وزارت امور خارجه بریتانیا که شاکی از بازپرداخت وام‌ها به آمریکا بود گفت “انگلیسی‌ها به آمریکاییی‌ها به دید خوک کثیف نگاه می‌کنند.”^۱۸

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26