انگلستان بدون آمریکا و تنها ۴۱-۱۹۳۵

قبل از شروع جنگ وزارت امور خارجه بریتانیا راه‌های مختلفی را پیگیری می‌کرد که آمریکا را متقاعد کند که بریتانیا در صورت وقوع جنگ کمک نماید. سفارت بریتانیا در واشنگتن گفته بود که “اگر هرگز آمریکا وارد یک جنگ در اروپا شود، آن یک حرکت بسیار پرهیجانی خواهد بود که نتیجه آن بسیار قاطعانه می‌باشد. هیچ چیزی تاثیرگذارتر از مباران لندن نمی‌باشد، که گزارش می‌شود به خانه‌ها در آمریکا.”^۲۹ پیش بینی زیرکانه ای بود. یکی از برجسته‌ترین خبرنگاران آمریکایی که در لندن ماموریت داشت ادمارو رئیس خبرگزاری سی.بی.اس در لندن بود که در پاییز ۱۹۴۰ گزارشهای بمباران‌ها را در لندن توسط نیروی هوایی آلمان به آمریکا ارسال می‌نمود.” حمله هوایی هنوز ادامه دارد، من به آرامی حرف می‌زنم چون سه چهار نفر در روی زمین این استودیو خواب هستند،”^۳۰ او در ۱۱ سپتامبر گزارش فرستاد به آمریکا. در ۲۴ سپتامبر صدای آهسته و پر از استرس وی در آمریکا شنیده شد، که همراه با آن صدای بمباران، آژیر بمباران هم شنیده می‌شد. تاثیر آن بر آمریکایی‌ها که در امنیت ۳۰۰۰ مایل آن طرف اقیانوس اطلس ندگی می‌کردند بسیار ناراحت کننده بود. بنا به گفته شاعر آمریکایی، آرشیدبلد مک لیش، در آن لحظه، “شهر لندن را در خانه‌های ما در آمریکا آتش زدید ما شعله‌ها را احساس کردیم.”^۳۱
در پاییز ۱۹۴۰ که انتخابات ریاست جمهوری ظرف چند هفته بعد در شرف انجام شدند بودند بحث آنکه پاسخ آمریکا به جنگ چه باشد موضوعی تلخ و بعضی وقت‌ها پرخشونت شده بود.فربنکس توهین‌های مطبوعات انزوا گرایان را بیاد می آورد، فیلم‌هایش ممنوع یا تحریم شده بودند. همسر و فرزندانش مورد تهدید قرار گرفته بودند که آنها را خواهید دزدید، و صدمه به آنها وارد خواهد آمد. وی در یک جمع بسیار بزرگ در شیکاگو سخنرانی نمود. “ما می‌ترسیدیم و هراس داشتیم. زانوهایم به شدت می‌لرزیدند وقتی صحبت می‌کردم در آن بالا روی سکو، اما نهایتاً به خوبی و موفقیت سخنرانی انجام گرفت.”^۳۲

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28