انگلستان بدون آمریکا و تنها ۴۱-۱۹۳۵

صدمه سیاسی این بن بست بسیار قابل ملاحظه بود. این تبدیل شده بود به یک موضوع اصلی در وزارت امور خارجه آمریکا. به عبارت دیگر موضوع در وزارت امور خارجه آمریکا این بود که هیچ نوع همکاری با بریتانیا نخواهد بود مگر آنکه یک توافق تجاری بین دو کشور صورت گیرد. به گفته یک دیپلمات ارشد وزارت امور خارجه آمریکا، “در حال حاضر بریتانیا فکر می‌کند که می‌تواند روی ما حساب سیاسی برای کمک گرفتن باز کند، و همزمان در تمام جهان ما را از لحاظ اقتصادی منزوی نماید.”^۷
کمبود همکاری به خصوص در شرق آسیا مشهود بود. در سال ۱۹۳۷ ژاپن، در اثر عدم عکس‌العمل از طرف قدرت‌های بزرگ در مقابل تجاوزش به منچوری، مجدداً چین را مورد حمله قرار داد، که نقض قرارداد ۱۹۲۲ بود. بجای هماهنگ کردنشان در برخورد با ژاپن، بریتانیا و آمریکا به طور مستقل عمل کردند، که بدون تاثیر هم باقی ماند. روزولت بر روی اهمیت قراردادهایی که ژاپن امضا کرده بود تاکید نمود. و حرکت ژاپن را مورد تایید قرار نداد، که به قلمرو ارزی چین تجاوز کرده بود، ولی عملاً روزولت کار نکرد. تنها عکس العمل کاخ سفید اعتراضی بود، و تقویت نیروی دریایی آمریکا به مرور زمان که در حد کافی برای روز احساس شود. این محدودیت عکس‌العمل آمریکا بود در وضع موجود. بریتانیا هم مثل آمریکا دست نگه داشت زیرا از سال ۱۹۲۲ هیچ اتحادی با ژاپن نداشت. منافع بریتانیا در چین حالا مورد تهدید قرار گرفته بودند، اما آن کشور احساس می‌کرد که فقط با همکاری با آمریکا در پاسخ به ژاپن می‌تواند کارساز باشد، زیرا خود از منابع کافی برخوردار نبود.
برای مدت کوتاهی در دسامبر ۱۹۳۷، بعد از حمله ژاپن به کشتی‌های انگلیسی و آمریکایی در رود یانگتسه، به نظر ممکن می‌رسید که روزولت موافقت با بلوکه و تحریم و محاصره ژاپن خواهد کرد، اما قبل از اینکه مد نظر این موضوع گرفته شود ژاپن عذرخواهی کرد و پرونده بسته شد.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28