بهرهگیری حزب کارگر بریتانیا از کمک های بشر دوستانه به مثابه ابزاری برای دیپلماسی بینالمللی در قرن بیستویکم
در ادامه، کلر شورت، وزیر توسعه بینالمللی دولت کارگر بریتانیا، در بیانیهای خطاب به نمایندگان پارلمان این کشور اظهار داشت: «بهمحض پایان خصومتها، بازگرداندن کمکها و اجرای برنامه نفت در ازای غذا در عراق حیاتی است.»27 در همین رابطه، تونی بلر، نخستوزیر حزب کارگر بریتانیا، در خصوص تعارض قدرت در عراق بیان داشت: «نهتنها باید کمکهای انسانی به عراق ارائه شود، بلکه بازسازی سیاسی نیز باید در آنجا انجام گیرد.»28
بدین ترتیب، میتوان گفت که فاصلهای میان ایدئولوژی سیاسی و عمل سیاسی وجود دارد. همانطور که پیشتر در این مقاله اشاره شد، بهنقل از پروفسور پارتا گوپتا، نباید دیدگاهی سادهانگارانه یا احساساتی نسبت به سیاست «کمکهای انسانی» حزب کارگر اتخاذ نمود. ملاحظات مربوط به منافع ملی در ارتباط با نیازهای اقتصادی بریتانیا در تعیین سیاست حزب کارگر نقش بسزایی دارد.29 سیاستهای حزب کارگر بر اساس ملاحظات اقتصادی هوشمندانه استوار است و هدف آن حفظ نقش تجاری و مالی بریتانیا است، همانطور که در این مقاله مورد بحث قرار گرفت.
بنابراین، میتوان گفت که عزم برای حفظ جایگاه جهانی بریتانیا در میان نخبگان سیاسی این کشور، با روحیهای تقریباً چرچیلی صورت گرفته است.
رهبران حزب محافظهکار بریتانیا نیز در زمینه حفاظت از منافع کشور در واقعیتهای جدید جهان، با رهبران حزب کارگر اختلاف نظر چندانی ندارند. در میان هر دو جریان امپریالیست و ضدامپریالیست، سیاست کمکهای انسانی کمچالش و پذیرفتهشده است، زیرا هم شامل ارائه کمک به کشورهای در حال توسعه میشود و هم منافع اقتصادی بریتانیا را حفظ میکند.
