قدرت و نظریه نخبگان
این دانش فنی، همراه با ساختار منظم و مستند بوروکراسی، به آن قدرتی مستقل میبخشد.
بوروکراسی از طریق اسناد مکتوب و نظام بایگانیشده فعالیت میکند؛ این امر موجب میشود حافظهی نهادی و تداوم تصمیمگیری در آن تقویت شود.13
در نتیجه، هر وزارتخانه میتواند با گذر زمان، رویکردی مستقل و منسجم نسبت به مسائل شکل دهد؛ رویکردی که کارمندان جدید نیز از طریق آموزش و روحیهی سازمانی (esprit de corps) به آن پایبند میشوند.
در ظاهر، وزیر رئیس سیاسی بوروکراسی است و مسئول اجرای سیاستهایی است که خود تدوین کرده است.
اما، چنانکه وبر اشاره میکند، در عمل وزیر در مقایسه با کارمندان خود از دانش تخصصی کمتری برخوردار است و ناگزیر باید به آنان تکیه کند.
کارمندان ارشد نهتنها اطلاعات را در اختیار وزیر میگذارند، بلکه آنها را سازماندهی و گزینش میکنند؛ بنابراین، وزیر تا حد زیادی به تفسیر آنها وابسته است.
در برخی موارد، وزیر باید برای اجرای دیدگاه خود با سیاستِ حاکم در وزارتخانهی خویش مقابله کند و در برابر دانش و نفوذ جمعی کارمندان، بر قضاوت سیاسیاش پافشاری نماید.
