ضد استعمارگرایی آمریکا و فروپاشی امپراتوری بریتانیا فشارهای گوناگون بر ساختار امپراتوری بریتانیا: ظهور صلح بریتانیایی (Pax Americana)
مسئلهای که مفهوم سرپرستی بینالمللی به آن توجه دارد، پاسخگویی به یک سازمان بینالمللی است. فصل یازدهم، ماده دوازدهم و فصل سیزدهم در منشور سازمان ملل متحد، مفهوم سرپرستی را تعریف کردند.
«فصل یازدهم اعلامیهای است درباره سرزمینهای غیر خودگردان. علاوه بر شناخت مسئولیتی برای پیشرفت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و آموزشی مردمان وابسته، اعضای سازمان ملل متحد همچنین اصل خودگردانی را تأیید کردند. واژه ‘مستقل’ در اینجا ذکر نشده است. برای همه به جز چند سرزمین خاص ‘سرپرست’، ‘خودگردانی’ به هدف کلی مستعمراتی تبدیل شد که در کنفرانس سانفرانسیسکو در ۱۹۴۵ تعیین شد.»51
اما ماده دوازدهم به طور خاص به سیستم سرپرستی بینالمللی میپردازد که به عنوان مادهای برای «پیشرفت تدریجی به سوی استقلال» شناخته میشود.
سرانجام، به فصل سیزدهم میرسیم که به ترکیب، عملکرد و اختیارات شورای سرپرستی میپردازد. «تا مدتها پیش (در زمان نگارش این متن، ایالات متحده تنها سرزمین سرپرستی باقیمانده را در اختیار داشت) شورای سرپرستی از اعضای سازمان ملل متحد که سرزمینهای تحت سرپرستی را اداره میکردند و تعداد مساوی از کشورهایی که این کار را انجام نمیدادند، تشکیل شده بود. شورای سرپرستی اختیارات خاصی داشت که شامل این موارد میشد:
الف) بررسی گزارشهای ارائهشده توسط مقام اداری؛
ب) پذیرش درخواستها و بررسی آنها در مشورت با مقام اداری؛
ج) فراهم آوردن امکان بازدیدهای دورهای از سرزمینهای تحت سرپرستی در زمانهایی که با مقام اداری توافق شده باشد…»52
