نخبگان سیاسی دولت محافظه‌کار بریتانیا و اتحادیه اروپا: صیانت از منافع ملی بریتانیا ( با تأکید ویژه به سال‌های 2010 تا 2016)

«اگر خطای شخصی مرتکب شود، مثل آقای پروفیومو در سال ۱۹۶۳،

یا اگر مدیریت وزارت‌خانه را خراب کند، مثل سر توماس داگدیل در ۱۹۵۴،

و مجلس احساس کند که باید استعفا دهد، اما کابینه حاضر به حمایت از او نباشد،

در آن صورت وزیر ممکن است مجبور به استعفا شود،

گرچه این عرف بیشتر در شکستن آن رعایت می‌شود تا در اجرای آن.

اما در مورد سیاست، تمام کابینه مسئولیت جمعی بر عهده دارد: «یکی رفت، همه باید بروند.»

وزیری که با سیاست مخالف است، باید یا تحمل کند یا استعفا بدهد.

محرمانه بودن جلسات کابینه کمک می‌کند که این اصل مسئولیت جمعی عملی باشد. ³⁵

اپوزیسیون یک کنترل و توازن درونی علیه دولت است.

«اپوزیسیون پنج ویژگی مشخص و پنج کارکرد متمایز دارد.