نخبگان سیاسی دولت محافظهکار بریتانیا و اتحادیه اروپا: صیانت از منافع ملی بریتانیا ( با تأکید ویژه به سالهای 2010 تا 2016)
اما در اواسط دسامبر، در نشستی در رامبولیه، درست پیش از کنفرانس ناسائو میان مکمیلان و کندی، رئیسجمهور فرانسه، دوگل، موضع خود را روشن کرد و به مکمیلان گفت که او بریتانیا را یک کشور اروپایی نمیداند و درخواست بریتانیا برای پیوستن به جامعه را وتو خواهد کرد.
مکمیلان نگران بود که مخالفت واشنگتن با دریافت موشکهای پولاریس توسط بریتانیا و با «روابط ویژهی هستهای» با بریتانیا، با چنین شکستی تقویت شود و کندی را وادار کند که از فروش پولاریس و بهطور کلی از رابطهی هستهای عقبنشینی کند؛ بنابراین او این خبر را در کنفرانس ناسائو فاش نکرد.
با این حال، در پسزمینهی مشکلات مداوم اقتصادی پس از جنگ و روابط سرد میان بریتانیا و ایالات متحده پس از بحران کانال سوئز، مکمیلان توانست رابطهی دوستانهای را که میان چرچیل و ترومن وجود داشت، دوباره برقرار کند و «رابطهی ویژهای» را که چرچیل همیشه میخواست بریتانیا با ایالات متحده داشته باشد، ایجاد کند.
در نتیجه، مکمیلان حتی توانست بازدارندگی هستهای مستقلی را برای بریتانیا حفظ کند، که به این ترتیب، بریتانیا عضو «باشگاه هستهای» باقی ماند. همانطور که اشاره شده است، سیاست مکمیلان هنوز هم امروز بین بریتانیا و آمریکا ادامه دارد. بنابراین، مکمیلان توانست دفاع بریتانیا را تضمین کند، و امپراتوری قدیم را به یک کشورهای مشترکالمنافع نوین تبدیل کند، و مانع شود که مستعمرههای سابق به حوزه نفوذ کمونیسم بیفتند.
همانطور که گفتیم، مکمیلان مانند چرچیل و ایدن، باور داشت که بریتانیا صرفاً یک کشور اروپایی نیست و باید پیوند ویژهاش را با کشورهای مشترکالمنافع، منطقهی استرلینگ، و ایالات متحده حفظ کند. علاوه بر این، اتحاد با ایالات متحده برای منافع و امنیت بریتانیا اساسی بود.
اما تفاوت مکمیلان با چرچیل و ایدن در این بود که او حس نوستالژی چرچیلی نداشت، و مانند ایدن هم دچار اغراق در توانمندیهای بریتانیا، بهخصوص در برابر اقتصاد ضعیف کشور و موقعیت ابرقدرتهای آمریکا و شوروی، نبود.
مکمیلان واقعگرا بود و راه میانه را در پیش گرفت.
علاوه بر این، بحران سوئز درسی بود که مکمیلان به آن توجه کرد؛ به بیان دیگر، رابطهی فراآتلانتیکی باید مبتنی بر مشاوره و اعتماد باشد.
با اینحال، رابطهی بریتانیا با اروپا سرانجام نزدیکتر از هر زمان دیگری شد، از طریق عضویت فعال در E.E.C جامعه اقتصادی اروپا که بعدها به اتحادیه اروپا تبدیل شد.
Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29


