نخبگان سیاسی دولت محافظهکار بریتانیا و اتحادیه اروپا: صیانت از منافع ملی بریتانیا ( با تأکید ویژه به سالهای 2010 تا 2016)
این حزب خود را حامی تحرک اجتماعی معرفی میکرد. از جمله شعارهای آن:
«کیفیت، نه برابری»
«فرصت، نه امنیت»
سیاستهای این حزب معمولاً مشخص و قابل دستهبندی نبودند؛ گاهی اوقات بر آزادی فردی تأکید میشد و گاه در عمل چنان دامنهای از ایدهها را در بر میگرفت که به سختی میشد ویژگی متمایزی برایش شناسایی کرد.
حزب محافظهکار، حزبی متعلق به طبقهای است که ریشه در اشراف زمیندار قرن نوزدهم دارد. این طبقه شامل گروهها و نهادهایی مانند کلیسای انگلستان، دانشگاههای قدیمی، هنگهای گارد سلطنتی و حرفههای حقوقی میشد؛ همانگونه که در فصل اول به تفصیل شرح داده شده است. این گروهها تحت عنوان “Establishment” شناخته میشوند و به طور سنتی بیشترین نزدیکی را با حزب محافظهکار داشتهاند.
حزب محافظهکار همواره بهطور علنی با امپراتوری بریتانیا احساس تعلق عمیقی داشت. این احساس در کنفرانسهای سالانه حزب نیز مشهود بود. برای نمونه:
«هرگز نباید روحیهی امپراتوری را فراموش کنیم؛ آن احساس نامشخص و احساسی، اگر بخواهید اینگونه بنامید، که جرقهای است برای برافروختن عقل ما. و این عقل است که به ما میگوید سیاستی که اکنون تبلیغ میکنیم ـ سیاست جوزف چمبرلین و سیاست بنجامین دیزرائیلی ـ همچنان سیاست درستی است.»
برای بسیاری از محافظهکاران، این «احساس نامشخص و احساسی» چیزی جز غرور نبود. از نظر آنها، دستاوردهای امپراتوری بریتانیا دلیلی برای افتخار ملی بود.
محافظهکاران معتقد بودند که امپراتوری:
قانون و عدالت را در مناطق وسیعی از جهان برقرار کرده،
Related Posts:
Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29