انگلستان بدون آمریکا و تنها ۴۱-۱۹۳۵

“یک روز هم نباید از دست برود.” چرچیل به روزولت در مکالمه خود گفت، با تاکید بر اورژانسی بودن خواسته‌اش. چیزی بود که چرچیل به مرور زمان به آن عادت پیدا کرد آن این بود که وی می‌خواست کمک کند اما کنگره بعید است که اجازه دهد. مجدداً چرچیل به روزولت تلگراف زد: “ما باید خواستار شویم…به عنوان موضوع مرگ و زندگی که این کشتی‌ها به دادمان برسند.” روزولت برای دو ماه پاسخ نداد و برای دو ماه بعد از سقوط فرانسه هیچ پیغامی نداد. نهایتاً از راه ناامیدی در ۳۱ ماه جولای چرچیل به روزولت گفت: “آقای رئیس جمهور، احتراماً باید عرض کنم که در تاریخ طولانی جهان این کاری است که الان باید انجام داد.”^۲۱
بی میلی روزولت نسبت به درخواست چرچیل تا حدی دلایل سیاسی داشت. مثل همیشه احتیاط سیاسی، روزولت نمی‌خواست بی‌طرفی رسمی را تا قبل از اینکه کنگره آمادگی داشته باشد کنار بگذارد. اما از طرف دیگر نگرانی هم وجود داشت بین همه، از جمله ژوزف کندی، سفیر آمریکا در لندن که بریتانیا ممکن است سقوط کند. ژوزف کندی سفیر آمریکا در لندن گفت: “اگر ما باید جنگ می‌کردیم که از خودمان دفاع کنیم، این کار را به صورت بهتری در حیات خلوت خودمان انجام می‌دهیم.”^۲۲ خود روزولت احتمال نجات بریتانیا در اوایل جولای ۱۹۴۰ بهتر از یک در سه نمی‌داد. دادن کشتی‌ها به بریتانیا، که خود آمریکا ممکن است به آنها نیاز داشته باشد، در صورت سقوط بریتانیا کار خطرناک یا حتی خودکشی می‌تواند باشد. مشاوران نظامی رئیس جمهور به خصوص از اینکه آمریکا زیاد از حد بخشش کند خرسند نبودند. اگرچه آمریکا یک غول صنعتی بود اما قدرت نظامی آن ضعیف بود. در ماه آوریل ۱۹۴۰، ایالات متحده آمریکا رده بیستم به شمار می‌رفت از لحاظ قدرت نظامی. هلند نوزدهم بود.^۲۳ کشوری با ارتش ۲۵۰ هزار نفری، با وسایل قدیمی و نیروی دریایی که فقط کفایت می‌کرد که در حوزه اقیانوس آرام دفاع کند یا در اقیانوس اطلس، و نه در هر دو، واقعا منابع نداشت که بتواند با دیگران تقسیم کند. بعد از دانکرک ۵۰۰ هزار تفنگ آمریکایی با نرخ ارزان فروخته شدند به ارتش بریتانیا، اما این هنوز یک حرکت و عمل تجاری بود، که از طریق منابع ارزی رو به رکود و ضعیف بریتانیا پرداخت شد. امانت دادن ۵۰ کشتی جنگی یک بحث جدی دیگر بود. در اواسط آگوست، در هر حال، روزولت قادر به این بود که کاری کند. گزارش‌های مخفیانه به واشنگتن حاکی از این بودند که بریتانیا بالاخره ممکن است خطر از آن بگذرد و نجات پیدا کند، و پا به ۱۹۴۱ بگذارد، مشاوره‌های حقوقی هم که برای رئیس جمهور انجام می‌گردید در همین حد مهم بودند که وی نیاز ندارد برود به کنگره برای قانون مخصوص، و می‌تواند به طور مستقل عمل کند، طبق اختیاراتش به عنوان فرمانده کل قوا. نهایتاً روزولت یک پیشنهاد به چرچیل ارائه داد. بریتانیا می‌توانست کشتی‌ها را داشته باشد، ولی در مقابل آن باید امتیاز به آمریکا بدهد. رئیس جمهور خواستار ۹۹ سال اجاره ۸ سرزمین بریتانیایی در قاره آمریکا شد. از نیوفاند لند گرفته تا دریای کارائیب، آمریکا بتواند بر روی آنها در این سرزمین‌ها پایگاه‌های نیروی دریایی و هوایی بنا نماید برای تقویت دفاع خود. روزولت، همچنین از چرچیل قول می‌خواست که اگر بریتانیا سقوط کرد نیروی دریایی سلطنتی تسلیم نشود، بلکه به جنگ ادامه دهد از بنادر داخل امپراتوری بریتانیا. پایگاه‌ها و مکان‌ها، روزولت توضیح داد، که از نظر سیاسی مصلحت می‌باشد در آمریکا که آمریکا زیر سوال نرود برای کمک خود به بریتانیا.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28