انگلستان بدون آمریکا و تنها ۴۱-۱۹۳۵

“از دست دادن آخرین فرصت ناچیز برای حفظ جهان از شر جنگ توسط دیکتاتورها،”^۱۱ نظر و تشریح چرچیل نسبت به شکست حرکت روزولت بود. البته گفته چرچیل و نظر وی هم زیاد به واقعیت نزدیک نبود، ایده آلیستی حرف وی به شمار می‌رفت، و آن را می‌شود تلقی کرد. زیرا برنامه و پیشنهاد روزولت هم آنچنان نبود که دستاوردهای خود داشته باشد. پیشنهاد روزولت خیلی بدون سمت، و غیر واقعی بود و واقعاً شانس به هدف رسیدن را نداشت و چیزی بهتر از روش سازش با دشمن که چمبرلین در پیش گرفته بود نبود. شاید چیزی که مورد تاسف بیشتر می باشد سری پشت سر هم سوء تفاهم‌هایی که پیش می‌آمدند در دهه ۱۹۳۰ میلادی بین بریتانیا و آمریکا بود.
در مابقی سال‌های ۱۹۳۸ و ۱۹۳۹، تا وقوع جنگ با آلمان چمبرلین پشت سر هم مذاکرات بدون نتیجه با هیتلر و موسیلینی انجام می‌داد. اگر دلسوزی هم در بریتانیا برای کشورگشایی آلمان بود، کم کم داشت فروکش می‌کرد. چون احساس می‌شد در ورسای نسبت به آلمان انتقام جویانه رفتار شده بود. مثلاً وقتی هیتلر وارد راینلند در سال ۱۹۳۶ شد، لرد لتیان گفته بود “که آلمان صرفاً وارد حیاط خلوت خود شده.”^۱۲ چنین دیدگاهی که با آلمان در ورسای بدرفتاری شده و آنکه حق جبران دارد در اروپا تنها نبود. اما در سال ۱۹۳۸ هیتلر به اتریش تجاوز کرد، و سپس چکسلواکی را تهدید نمود. در سپتامبر جنگ به نظر اجتناب ناپذیر می‌رسید. در لندن آژیرهای حمله هوایی مورد آزمایش قرار گرفتند، در پارک ها خندق کندند و میلیون‌ها ماسک ضد گاز ساخته شدند. در آخرین کوشش برای حفظ صلح چمبرلین به مونیخ پرواز کرد و توافقی انجام داد که به هیتلر نیمی از چکسلواکی داده شد در مقابل قولی که وی دیگر خواستار کشورگشایی نکند و خواستار قلمرو ارزی جدید نشود، و آنکه بریتانیا، آلمان وارد جنگ در مقابل یکدیگر نشوند.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28