جوامع جهانی بین دو جنگ بین الملل: آمریکایی شدن فرهنگ و تجارت جهان

مطبوعات آمریکایی توجه بیشتری به بریتانیا می‌کردند. روزنامه‌های اصلی آمریکا اخبار خیلی مهم‌تری درباره بریتانیا داشتند،  اخبارهای مهمی راجع به سیاست در بریتانیا و امثال آن، تا روزنامه‌های بریتانیایی راجع به آمریکا. در سال ۱۹۲۲ گفته شده بود که بین هشت دانش آموز آمریکایی، یک دانش آموز در طول دبیرستانش یک سال درس تاریخ بریتانیا داشته بود. اما تاریخی که به آنها تدریس شده بود، دقیقاً مانند فیلم‌هایی که در بریتانیا از آمریکا شان داده می‌شد، یک دیدگاه بدی نسبت به بریتانیا ارائه داده می‌شد، یک دیدگاه بدی نسبت به بریتانیا ارائه داده می شد. تدریس تاریخ آمریکا یک معقوله ملی‌گرایی به شمار می‌رفت، یک روش جوش دادن قومیت‌های متفاوت به یکدیگر که آمریکا را تبدیل به یک ملت با افتخار بنماید. بریتانیا، خصوصاً بریتانیای انقلاب آمریکا، سهل الوصول برای ارائه یک خرابکار بود. بریتانیا برای آمریکایی‌ها یک ملت منفی تلقی شده بود. یک مورخ آمریکایی تاکید می‌کرد که “به آمریکایی‌ها یاد داده شده است، و تدریس شده است، از زمان کودکی، که در درس تاریخ آمریکا یاد بگیرد که نفرت از بریتانیایی ها داشته باشد.”^۵۳

این برداشتها از بریتانیا به عنوان یک جامعه سرکوب کننده که امپریالیست می‌باشد، و زیر سیستم طبقه بالا اشرافیت اداره می‌شود، توسط فیلم‌های هالیوود تقویت می‌گشتند که بر اساس کتاب‌های دیکنزو کیپلینگ بودند. بعضی از آنها بسیار فروش بالایی داشتند، فیلم‌هایی بودند که متقاضی بسیار بالایی را در بر می‌گرفتند در بین آمریکایی‌ها، مانند بنگال لنسر، به هنرپیشگی گری کوپر. دیگر از فیلم‌های پولساز آمریکایی، مانند یکسال در آکسفورد، و گودبای مستر چیپس (که هر دو توسط ام. جی. ام ساخته شده بودند در بریتانیا که از نظر سهمیه بندی بریتانیا هم محفوظ بمانند)، دقیقاً کلیشه و تصویر مدارس خصوصی دانشگاه‌های بریتانیایی را ارائه می‌دادند. اما سیستم سلطنتی بریتانیا و خانواده سلطنتی آن باعث پول‌سازی زیادتری از همه در آمریکا شد. اتفاقاً یکی از فیلم‌هایی که ساخت بریتانیا و در آمریکا بسیار موفق بود که بیش از ۲.۵ میلیون دلار درآمد داشت، فیلم زندگی خصوصی هنری هشتم بود که چارلز لافتون به عنوان پر سر و صداترین پادشاه در انگلستان در آن باز کرد.

برای آمریکایی ها، سلطنت بریتانیا جالب‌ترین داستان‌های زندگی واقعی دهه را در بر می‌داشت، یعنی رابط پادشاه انگلستان ادوارد هشتم با یک زن مطلقه آمریکایی، خانم والیس سیمسون. بریده‌های روزنامه‌های آمریکایی درباره این رابطه به نیم میلیون قطعه رسیدند، و یکی از سه اخبار بزرگ آمریکا در دهه به شمار می‌رفت. شاهزاده جوان برای مدت‌ها می‌بود که راه و روش در روابط انگلستان و آمریکا از لحاظ مد ایجاد کرده بود. سلیقه وی در نیویورک شاخص مد شده بود. و در بریتانیا هم علاقه خاصی به جاز آمریکا از خود نشان می‌داد، شاید تا حدی هم عکس العملی بود نسبت به دربار خشک پدرش، و دربار بریتانیا در زمان پدر وی ژرژ پنجم. وقتی پیش از پدرش پنجم در ژانویه ۱۹۳۶ به تخت سلطنت نشست، روابط وی با خانم سیمسون بسیار چشمگیر و مورد علاقه در ایالات متحد شد. روزنامه‌های آمریکایی سرشار از عکس‌های آنها در کشتی تفریحی بر روی دریای مدیترانه بود.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23