جوامع جهانی بین دو جنگ بین الملل: آمریکایی شدن فرهنگ و تجارت جهان

به دنبال آن مذاکرات طولانی صورت گرفتند. لیبریا نیاز مبرم به سرمایه گذاری در آن کشور داشت، و محتاج کمکهای اقتصادی شدید بود. فایر استون هر دو مورد را ارائه داد: اجاره کردن یک میلیون هکتار برای کشت لاستیک، و پنج میلیون دلار وام برای به ثبات درآوردن اقتصاد لیبریا. اما شرایط وام فایراستون را کاملا در کنترل لیبریا قرار می دهد. به عبارت دیگر خزانه داری لیبریا زیر کنترل  فایراستون خواهد آمد، و عملا خزانه داری لیبریا زیر نظر خزانه داری آمریکا قرار داده شد، تحت نظر یک مشاور مالی آمریکایی و زیر دستانش. دولت لیبریا شدیدا به این چالش در استقلالش به وزارت خارجه آمریکا اعتراض نمود. بطور رسمی، دولت آمریکا پاسخ داد که مسئول مذاکرات خصوصی اتباع خود برای مسائل اقتصادی نمی باشد، اما پشت پرده فشارهای غیر رسمی اعمال می گشتند. وزیر امور خارجه آمریکا به همتای لیبریای خود اخطار داد که “واضحا غیر ممکن خواهد بود که آمریکا بتواند به لیبریا وام بدهد، مگر آنکه توسعه های گسترده ای در قرارداد فایراستون در نظر گرفته شده باشد. واضح است که بانکهای آمریکایی تاکید بر سرپرستی وام خواهند نمود.” ^۹

کشمکش ادامه پیدا کرد تا اغلب ۱۹۲۵ و ۱۹۲۶ میلادی. جهت راضی نگه داشتن درخواست لیبریایی ها برای استقلال، فایراستون اجازه داد که آنها پنج میلیون دلار از “شرکت مالی آمریکا” دریافت نمایند. اما طبق گفته مفسر آمریکایی در آن مقطع زمانی، “لیبریایی ها برداشتشان این است که “شرکت مالی آمریکا” یک سازمان مستقل می باشد، در حالی که، ظاهرا نهادی است که آقای فایراستون آن را بنا نهاد و تامین مالی کرد جهت انجام این وام.”^۱۰ لیبریایی ها، سعی کردند که حیطه قدرت و تعداد مشاورین آمریکایی را در لیبریا کم کنند، و کنترل اوضاع مالی خود را بعهده بگیرند. اما پس از تهدید هاروی فایراستون که از معامله عقب نشینی خواهد کرد، لیبریایی ها نهایتا توافقنامه را با شرایط فایراستون امضا کردند.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23