حاکمیت امپراتوری بریتانیا، دوران پس از امپراتوری و جهان بینی چرچیلی(1945-2016) (تعدیلات و چالشها در استراتژی دیپلماتیک معاصر بریتانیا)
در هر منصبی که برعهده گرفت – چه وزارت خارجه و چه در دوره یکساله نخستوزیری – داگلاس-هیوم همواره بهعنوان میهنپرستی وفادار، هوشمند، سرسخت و ضدکمونیست شناخته میشد. افزون بر این، او مسیحی معتقدی بود و برخلاف بسیاری از نخستوزیران دیگر که به مسیحیت پایبند بودند، او بهصراحت و بیابهام درباره باورهای مذهبیاش سخن میگفت. در دفاع از آرمانهایش همواره مبارزی سرسخت بود. او بهشدت به ماهیت تهدیدآمیز شوروی بدبین و دشمن آن بود. این دیدگاه را با مکمیلان و بسیاری دیگر از محافظهکاران پس از جنگ مشترک داشت.
او همانند چرچیل و مکمیلان بر این باور بود که حفظ آزادی عمل، امنیت و منافع بریتانیا در دوران پس از جنگ جهانی دوم تنها با اتحاد نزدیک با ایالات متحده ممکن خواهد بود. او معتقد بود که ضعف قدرت بریتانیا در نبود چنین اتحادی، خودتشدیدکننده خواهد بود. بنابراین، بر اساس باور خود مبنی بر اینکه کمونیستها در دشمنیشان با نظام سرمایهداری جدی هستند و خواهند کوشید نظام سرمایهداری را سرنگون کنند، او پذیرفت که بریتانیا باید تحت پوشش چتر هستهای آمریکا قرار گیرد.
داگلاس-هیوم، همچون مکمیلان، از ایده اعطای استقلال به مستعمرات آسیایی و آفریقایی و ادغام آنها در کشورهای مشترکالمنافع حمایت میکرد – نتیجهای که حتی پیش از پایان جنگ جهانی دوم به آن رسیده بود. این سیاست را در دوران وزارت خارجهاش نیز دنبال و اجرا کرد. با وجود آنکه از طبقه اشراف بود و در ظاهر فردی سنتگرا بهحساب میآمد، اما از سوی همکاران و دیگران بهعنوان فردی واقعگرا و منعطف شناخته میشد.
با این حال، داگلاس-هیوم اعتقاد داشت که بریتانیا باید قدرت و امنیت خود را در فضای رقابتی میان ایالات متحده و روسیه تحکیم بخشد، چراکه به نظر او چتر هستهای آمریکا چندان قابل اتکا نبود. او همچنین بهشدت حامی پیوندهای قویتر با کشورهای مشترکالمنافع بود.
آنتونی ایدن – وزیر امور خارجه (۱۹۴۵–۱۹۴۰؛ ۱۹۵۵–۱۹۵۱) و نخستوزیر (۱۹۵۷–۱۹۵۵)
چند ماه پس از پایان تحصیلاتش در دانشگاه آکسفورد در سال ۱۹۲۲، آنتونی ایدن بهعنوان نامزد حزب محافظهکار در انتخاباتی در یکی از حوزههای معدنی نزدیک به زادگاهش در دورهام شرکت کرد اما شکست خورد. دو سال بعد، نماینده حوزه واریک و لیمینگتون شد؛ حوزهای که برای ۳۳ سال نماینده آن باقی ماند. با این حال، پیش از ورود به آکسفورد، ایدن در ۱۹ سالگی بهعنوان آجودان گردان و در ۲۰ سالگی بهعنوان فرمانده ستاد تیپ (Brigade Major)خدمت کرده بود.
پیش از رسیدن به سن چهلسالگی، ایدن به یک قهرمان ملی تبدیل شده بود. او در سال ۱۹۳۵ و در سن ۳۸ سالگی بهعنوان وزیر خارجه منصوب شد و جوانترین فردی بود که از زمان لرد روزبری این سمت را بر عهده میگرفت. به مدت ۲۵ سال، ایدن نماینده بارزترین اجماع در سیاست خارجی بریتانیا در قبال مسائل بینالمللی بزرگ تلقی میشد. او بهدرستی
Related Posts:
Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142