حاکمیت امپراتوری بریتانیا، دوران پس از امپراتوری و جهان بینی چرچیلی(1945-2016) (تعدیلات و چالش‌ها در استراتژی دیپلماتیک معاصر بریتانیا)

پس از جنگ بود و در میان رده‌های بالای حزب چندان شناخته‌شده نبود. با این حال، به‌سبب همکاری نزدیک با ایدن، دیدگاه‌های مشخصی در زمینه سیاست خارجی و امپراتوری داشت.
نقش او در مقام معاون ایدن بیشتر اجرایی بود تا سیاست‌گذار، اما شواهدی دال بر تفاوت اساسی دیدگاهش با ایدن یا دیگر اعضای کابینه وجود ندارد. او، برخلاف جناح تندرو محافظه‌کار موسوم به “گروه سوئز” که با عقب‌نشینی بریتانیا از پایگاه کانال سوئز مخالف بودند، مواضعی متعادل‌تر داشت.
او به‌همراه مک‌میلان، نقش مهمی در بازسازی موقعیت بریتانیا در خاورمیانه و احیای روابط ویژه با ایالات متحده پس از بحران سوئز ایفا کرد. لوید از ویژگی مهم “پایداری سرسختانه” برخوردار بود – نوعی اراده ادامه دادن راه در مواجهه با مشکلات طاقت‌فرسا و مأیوس‌کننده، که بسیاری را از ادامه راه بازمی‌داشت.
این ویژگی، که همواره در بریتانیا ستوده می‌شود، موجب شد بتواند در شرایطی که به‌نظر غیرقابل نجات می‌رسید، برخی دستاوردها را حفظ کند.
تاریخ‌نگاران آینده احتمالاً او را به‌عنوان وزیر خارجه‌ای متعهد، کارآمد و مؤثر – اگرچه نه بزرگ – ارزیابی خواهند کرد و احتمالاً به این نتیجه خواهند رسید که هم‌عصرانش او را دست‌کم گرفته و کمتر از شایستگی‌اش ارج نهاده‌اند.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142