حاکمیت امپراتوری بریتانیا، دوران پس از امپراتوری و جهان بینی چرچیلی(1945-2016) (تعدیلات و چالش‌ها در استراتژی دیپلماتیک معاصر بریتانیا)

مدت دولت بریتانیا و گروه‌های فشار سیاهپوست برای متقاعد کردن یا وادار ساختن سفیدپوستان به اعطای حقوق سیاسی کافی به اکثریت سیاهپوست صورت گرفت. سرانجام، در آوریل ۱۹۸۰، رودزیا به استقلال قانونی به عنوان کشور زیمبابوه دست یافت و به عنوان چهل و سومین کشور عضو به مشترک‌المنافع پیوست.»

عضویت در مشترک‌المنافع تا 31 دسامبر 1980

تاریخ عضویت
کشور وضعیت سال عضویت
استرالیا Q (1901)
باهاما Q 1973
بنگلادش R 1972
باربادوس Q 1966
بوتسوانا R 1966
کانادا Q (1867)
قبرس R 1961
دومینیکا R 1978
فیجی Q 1970
گامبیا R 1965
غنا R 1957
گرنادا Q 1974
گویان R 1966
هند R 1947
جامائیکا Q 1962
کنیا R 1963
کیریباتی R 1979
لسوتو M 1966
مالاوی R 1964
مالزی M 1957
مالت R 1964
موریس Q 1668
نائورو* R (1968)
نیوزلند Q 1907
نیجریه R 1960
پاپوآ گینه نو Q 1975
سنت لوسیا Q 1979
سنت وینسنت* Q 1979
سیشل R 1976
سیرالئون R 1961
سنگاپور R 1965
جزایر سلیمان Q 1978
سری‌لانکا R 1948
سوازیلند M 1968
تانزانیا R 1961
تونگا M 1970
ترینیداد و توباگو R 1962
تووالو* Q 1979
اوگاندا R 1962
پادشاهی متحده Q –
وانواتو R 1980
ساموای غربی M 1970(مستقل1962)
زامبیا R 1964
زیمبابوه R 1980

راهنما:
• عضو ویژه
Q: ملکه الیزابت به عنوان رئیس حکومت
M: سایر نظام‌های پادشاهی
R: جمهوری
توضیح: بلیز و آنتیگوا/باربودا در سال ۱۹۸۱ به استقلال دست یافتند که تعداد اعضای مشترک‌المنافع را به چهل‌وشش کشور افزایش داد. در هر دو مورد، ملکه الیزابت همچنان به عنوان رئیس حکومت باقی ماند.

(برگرفته از: جاد، د. و اسلین، پ. *تحول مشترک‌المنافع مدرن: ۱۹۰۲-۱۹۸۰*. (مک‌میلان) لندن، ۱۹۸۲، صص. ۱۴۴-۱۴۵.)

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142