حاکمیت امپراتوری بریتانیا، دوران پس از امپراتوری و جهان بینی چرچیلی(1945-2016) (تعدیلات و چالشها در استراتژی دیپلماتیک معاصر بریتانیا)
امپراتوری فراهم میآورد را حفظ میکرد. امپراتوری رسمی مکانی امن برای قدرت بریتانیا فراهم میآورد، اما در دنیای تجارت آزاد، بریتانیا میتوانست هرگاه فرصتهایی پیش میآمد، امپراتوری غیررسمی خود را از نظر اقتصادی بسازد.”14
برای سرمایهگذاران، ایالات متحده و اروپا به مکانهای جذابتری برای سرمایهگذاری تبدیل شدند. این به این دلیل بود که هم اروپا و هم ایالات متحده در حال گذراندن فرآیند صنعتیشدن بودند. بهعنوان مثال، بلژیک و فرانسه نیازمند بهبودهای اساسی در سیستمهای ارتباطی خود بودند و این امر به کمکهای مالی نیاز داشت. تا سال ۱۸۵۴، حدود ۳۵-۴۰ میلیون پوند در خطوط راهآهن فرانسه و ۲۵-۳۰ میلیون پوند در خطوط راهآهن بلژیک توسط بریتانیا به ساخت شبکههای راهآهن این دو کشور اختصاص یافت. علاوه بر این، سرمایهگذاری قابل توجهی از سوی بریتانیا در اوراق بهادار دولتی فرانسه انجام شد.
در خصوص ایالات متحده، این کشور بزرگترین بهرهبردار بود. “برآوردها نشان میدهند که در سال ۱۸۳۸ سرمایهگذاری بریتانیا در آن کشور به مبلغ ۱۷۴ میلیون دلار رسید؛ این سرمایهگذاری به پوشش بدهی ملی آن کشور کمک کرد، اوراق بهادار دولتی خریداری کرد و در کانالها، پنبه و بانکها سرمایهگذاری شد. پول بریتانیا همچنین به ساخت راهآهن در دشتهای وسیع آمریکای شمالی کمک کرد.”15 سرمایهگذاری بریتانیا در کشورهای خارجی ادامه یافت و تا سال ۱۸۷۰ سرمایهگذاری بریتانیا در خارج تقریباً دو برابر مبلغی شد که بریتانیا در امپراتوری خود سرمایهگذاری کرده بود. اروپا و ایالات متحده اصلیترین دریافتکنندگان این سرمایهگذاریها بودند.
به طور طنزآمیز، “عاملی که در طول قرن نوزدهم بریتانیا را از نظر صنعتی شدن بیچالش کرده بود”، در عین حال او را از برتری مسلم خود به سمت کاهش تدریجی سوق داد.16 همانطور که گفته شد، بهدلیل تولید سریع کالاهایی که بازارهای داخلی و مستعمراتی را اشباع کرده بود، بریتانیا مجبور شد برای فروش کالاهای بیش از حد تولید شده، به دنبال بازارهای جدیدی در خارج از کشور بگردد. بنابراین، پارلمان مجبور شد ایده تجارت آزاد را بپذیرد. از آنجا که اروپا و ایالات متحده در مسیر صنعتیشدن قرار داشتند، این مناطق برای سرمایهگذاران جذابتر شدند.
کمکهای مالی که به اروپا و ایالات متحده ارائه شد، آنها را به کشورهای صنعتی تبدیل کرد. تسلط بریتانیا در بسیاری از زمینههای تولید صنعتی در پایان قرن نوزدهم توسط ایالات متحده و پس از آن در آغاز قرن بیستم توسط آلمان پشت سر گذاشته شد. با گذر دههها، ژاپن نیز نشان داد که در بسیاری از زمینههای تولیدی، بهویژه در بازارهای شرقی، رقابتیتر از بریتانیا است. “علاوه بر این، تولیدکنندگان و صنعتگران اروپایی شروع به تصاحب بازارهای سابق بریتانیا کردند و با تیزهوشی تجاری بیشتری نسبت به همتایان جزیرهای خود عمل کردند.”17
حتی میتوان اینطور استدلال کرد که علت واقعی افول بریتانیا به دوران انقلاب صنعتی برمیگردد. “انقلاب صنعتی به خودی خود برای بریتانیا از نظر بلندمدت مزیت بیچون و چرایی نبود. اگرچه ورود نیروی بخار، سیستم کارخانه، راهآهن و بعدها برق، به بریتانیاییها این امکان را داد که موانع طبیعی و فیزیکی را برای دستیابی به بهرهوری بالاتر برطرف کنند و بنابراین ثروت و قدرت کشور را افزایش دهند، این اختراعات به زودی به ایالات متحده،
Related Posts:
Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142