حاکمیت امپراتوری بریتانیا، دوران پس از امپراتوری و جهان بینی چرچیلی(1945-2016) (تعدیلات و چالشها در استراتژی دیپلماتیک معاصر بریتانیا)
نیروی دریایی)، اما حتی در همان سال نیز کل بودجه دفاعی بهطور متوسط معادل ۱۴ شیلینگ و ۹ پنس برای هر نفر از جمعیت بریتانیا برآورد میشد.25
با این حال، در آستانه قرن بیستم، این ویژگیِ «کمهزینه بودن» جای خود را به افزایشی دهشتناک در هزینهها داد. «در میانهی قرن نوزدهم، یک ناو جنگی ۹۰ توپ میتوانست تنها حدود ۱۰۰٬۰۰۰ پوند هزینه داشته باشد؛ اما ناوهای کلاس Majestic که در سالهای ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۵ ساخته شدند، هر کدام حدود ۱ میلیون پوند قیمت داشتند؛ و این در حالی است که ناوهای کلاس Queen Elizabeth متعلق به سالهای ۱۹۱۲-۱۹۱۳، قیمتی حدود ۲٫۵ میلیون پوند برای هر واحد داشتند.»26
بنابراین، هرچه هزینهی تسلیحات نظامی بیشتر میشد، کشورهای بیشتری ناگزیر میشدند از رقابت برای کسب جایگاه قدرت بزرگ دست بکشند، و بریتانیا نیز از این قاعده مستثنا نبود. با منافع گسترده در سراسر جهان، دولت بریتانیا بهطور فزایندهای تحت فشار قرار گرفت تا «اولویت مناطق مختلف را بازبینی کند و در برخی از آنها، که اهمیت کمتری داشتند، بهشکلی آبرومندانه عقبنشینی کند؛ چرا که این واقعیت درک شده بود که اگر بریتانیا تمرکز خود را بیش از حد بر یک منطقه قرار دهد، توان دفاع از مناطق دیگر را از دست خواهد داد.»27
با این حال، چنانکه پیشتر نیز اشاره شد، افول برتری اقتصادی، استعماری و راهبردی بریتانیا برای مدتی طولانی پنهان باقی ماند. منابع این کشور—بهویژه داراییهای انباشتهشدهاش در خارج از کشور—تا پیش از سال ۱۹۱۴ بسیار عظیم بودند؛ انعطافپذیری دیپلماتیک آن نیز چشماندازی مناسب در برابر فاجعهای جهانی ناشی از ائتلافهای خصمانه فراهم میساخت؛ و در نهایت باید یادآور شد که این افول، نسبی بود نه مطلق.
تأثیرات دو جنگ جهانی بر امپراتوری بریتانیا
صدور ضربالاجل بریتانیا به آلمان در تاریخ ۴ اوت ۱۹۱۴، بهطور رسمی و صرفاً از سوی دولت مرکزی در لندن، کل امپراتوری بریتانیا را بهصورت یکپارچه وارد جنگ ساخت. این تصمیم در حالی اتخاذ شد که ایرلند در آستانهی درگیری داخلی، هند در وضعیتی ملتهب، و قلمروهای تابع در حال بلوغ سیاسی و ملی قرار داشتند. از این رو، ناظران آلمانی چنین برداشت کردند که امپراتوری بریتانیا در آستانهی فروپاشی قرار گرفته است و اعلان جنگ از سوی لندن، میتواند ضربهی نهایی را به این ساختار فرسوده وارد سازد.28
با وجود تجربیات تاریخی پیشین، آلمانها همچنان در درک این واقعیت ناکام ماندند که بریتانیا تمام تلاش خود را برای دفاع از موجودیت خویش به کار خواهد بست. چنانکه پیشتر نیز اشاره شد، «بریتانیا، بهعنوان یک پادشاهی جزیرهای کوچک که در مجاورت قارهٔ اروپا قرار دارد—قارهای که در طول تاریخ مدرن، قدرتهای نظامی عظیمی از آن برخاستهاند که در صورت امکانِ انتقال نیروهای زمینی خود از عرض باریک دریای میانفاصل، میتوانستند این کشور را درهم شکنند»29 —ناگزیر بود اصول کلان و بنیادینی را در سیاست و راهبردهای خود در قبال اروپا رعایت نماید. این اصول عبارت بودند از:
۱) وحدت راهبردی جزایر بریتانیا؛
Related Posts:
Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142