حاکمیت امپراتوری بریتانیا، دوران پس از امپراتوری و جهان بینی چرچیلی(1945-2016) (تعدیلات و چالشها در استراتژی دیپلماتیک معاصر بریتانیا)
نخبگان سیاسی حزب کارگر و حفاظت از قدرت و منافع بریتانیا در فرآیند استعمارزدایی
همانگونه که پیشتر دیدیم، در نظام سیاسی بریتانیا، فرآیند پاسخگویی بهدقت رعایت میشود و کلیه سیاستها پیش از اجرا مورد بحث و بررسی قرار میگیرند. اکنون میتوانیم به بررسی نگرشها و ایدههای سیاستگذاری دستههای مختلف نخبگان سیاسی بریتانیا که در فرآیند استعمارزدایی از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۳ نقش داشتند بپردازیم، با هدف روشن ساختن اینکه ایشان چگونه در تلاش برای حفظ منافع ملی بریتانیا عمل کردند. این پژوهش را با سیاستهای کابینه حزب کارگر در قبال روند استعمارزدایی امپراتوری بریتانیا آغاز میکنیم و بررسی مینماییم که چگونه رهبران حزب کارگر با این مسئله مواجه شدند و چه رویکردی را در پیش گرفتند.
همپیمانان ژاپن را در شرق دور و آلمان را در اروپا شکست داده بودند. ارتشهای مهاجم آمریکایی، بریتانیایی و شوروی اروپا شرقی و غربی را آزاد کرده بودند. نیروهای مقاومت در کشورهای اروپایی خود نیز نقش مهمی در پیروزی ایفا کرده بودند. «بریتانیا، امپراتوری آن و همهی آنچه که برای آن ایستاده بود، پیروز شدند. اگر امپراتوری بریتانیا و کشورهای مشترکالمنافع آن برای هزار سال باقی بمانند، مردان همچنان خواهند گفت که این بهترین ساعت آنان بود»، این سخنان را وینستون چرچیل، نخستوزیر جنگی بریتانیا، در سال ۱۹۴۰ زمانی که هیچچیز قادر به ایستادگی در برابر هیتلر و سربازان پیروز او نبود، بیان کرده بود.13
در بریتانیا، پارلمان منتخب سال ۱۹۳۵ همچنان در طول جنگ به کار خود ادامه داده بود. شخصیت آن تقریباً توسط یک آتشبس حزبی شکل گرفته بود: «فهمیده شده بود که اگر کرسیای خالی میشود، کاندیدای حزبی که پیش از این آن کرسی را داشته، از سوی کاندیداهای دیگر احزاب اصلی مورد مخالفت قرار نخواهد گرفت.»14 این وضعیت برای همه محبوب نبود. این امر باعث ظهور حزب مشترکالمنافع و کاندیداتوری مستقلانی شد که احساس نمیکردند ملزم به پذیرش آتشبس باشند و در چندین مورد توانسته بودند در انتخاباتهای تککرسی پیروز شوند. از طرفی «حزب محافظهکار با مشکلات دهه ۱۹۳۰ و تلاشها برای تطمیع دیکتاتورها در میان سالهای ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۸ مرتبط بود.»15 بهطور واضح، انتخابات عمومی نمیتوانست به تأخیر بیفتد.
در ۲۱ مه، آتلی نامهای به چرچیل ارسال کرد که در آن آمده بود «اختلافات شدیدی بین احزاب وجود دارد، بهویژه در زمینه سیاست اقتصادی.»16 بنابراین، آتلی پیشنهاد کرد که انتخابات در پاییز برگزار شود. پاسخ چرچیل استعفای خود را به پادشاه اعلام کرد. چهار ساعت بعد او دوباره فراخوانده شد و از او خواسته شد که یک دولت جدید تشکیل دهد. او این ماموریت را پذیرفت و درخواست انحلال پارلمان را کرد که پذیرفته شد. بریتانیا در ۵ ژوئیه ۱۹۴۵ برای اولینبار پس از نوامبر ۱۹۳۵ به پای صندوقهای رأی میرفت.
نتیجهای که در ۲۶ ژوئیه اعلام شد، نشان داد که «حزب محافظهکار بزرگترین شکست خود را از زمان پیروزی بزرگ حزب لیبرال در سال ۱۹۰۶ متحمل شده است. حزب کارگر ۱۶۶ کرسی از حزب محافظهکار به دست آورد و هیچکدام از آنها را از دست نداد. حزب
Related Posts:
Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142