حاکمیت امپراتوری بریتانیا، دوران پس از امپراتوری و جهان بینی چرچیلی(1945-2016) (تعدیلات و چالشها در استراتژی دیپلماتیک معاصر بریتانیا)
هیئت وزارتی پیشنهاد داده بود که تمامی سمتها در دولت موقت توسط هندیها اشغال شود و در بلندمدت، یک سیستم فدرال شکل بگیرد. در این سیستم، دولت مرکزی اختیار امور کلیدی مانند سیاست خارجی، دفاع و ارتباطات را در اختیار داشته باشد و سایر مسائل به دولتهای ایالتی واگذار گردد.
ویژگی مهم این فدراسیون، سازماندهی استانها در قالب سه گروه بود: یکی عمدتاً هندو و دو گروه دیگر عمدتاً مسلمان. بهطرزی طنزآمیز، اینبار لیگ مسلمان ادعا کرد که بریتانیا طرف هندوها را گرفته است. در نتیجه، محمد علی جناح، رهبر لیگ مسلمان، در اوت ۱۹۴۶ “اقدام مستقیم” را برای تشکیل یک کشور مستقل مسلمان آغاز کرد.
این کمپین با شورشهای فرقهای در کلکته آغاز شد که به کشته شدن ۴۰۰۰ نفر و زخمی شدن ۱۰ هزار نفر انجامید. در اوایل سپتامبر، در بمبئی شورشهایی رخ داد. در اکتبر، نابسامانیها در بنگال شرقی باعث مهاجرت گسترده هندوها شد و در اکتبر و نوامبر، قتلعامی از مسلمانان در بیهار صورت گرفت.
در اوایل سال ۱۹۴۷، وایسرای هند، لرد ویول، به این نتیجه رسید که تشکیل یک دولت مرکزی واحد در هند ممکن نیست و بنابراین به دولت بریتانیا توصیه کرد که یا قدرت را برای حداقل یک دهه دیگر حفظ کند یا آن را بهصورت تقسیمشده میان استانهای مختلف واگذار نماید.
دولت بریتانیا این توصیه را رد کرد. لرد ویول فراخوانده شد و در سال ۱۹۴۷، لرد مونتباتن از برمه بهعنوان آخرین وایسرای هند منصوب شد. لرد مونتباتن با بهرهگیری از جایگاه سلطنتی و سابقهی نظامیاش (او فرمانده کل نیروهای متفقین در جنوب شرقی آسیا بود)، به این سمت منصوب شد. او همچنین از هوشمندی دیپلماتیک و توانایی در تصمیمگیری برخوردار بود و با دولت آتلی روابط خوبی داشت. آتلی در خصوص ویول در خاطراتش نوشت: «من احترام زیادی برای لرد ویول قائل بودم، اما فکر نمیکردم بتواند راهحلی پیدا کند. او و هندیها واقعاً نمیتوانستند یکدیگر را درک کنند. مردان تازهای برای سیاستی نو نیاز بود.»33
انتصاب لرد مونتباتن با هدف پایان دادن به حکومت بریتانیا در هند صورت گرفت. لرد مونتباتن کار خود را با بازنگری در نقاط توافق و اختلاف میان رهبران هندی آغاز کرد. این اقدام یک تحقیق رسمی نبود، بلکه تنها تلاشی از سوی وایسرای جدید برای درک نگرانیها و امیدهای موجود در ذهن رهبران هند محسوب میشد.
در این روند، لرد مونتباتن در خصوص لیگ مسلمان چندان موفق عمل نکرد. محمدعلی جناح در نخستین دیدار خود با وایسرا گفت: «من فقط به یک شرط وارد بحث میشوم».34 لرد مونتباتن فوراً صحبت او را قطع کرد و پاسخ داد: «آقای جناح، من آماده نیستم درباره شرایط یا وضعیت کنونی گفتوگو کنم، مگر اینکه فرصتی داشته باشم تا شما را بهتر بشناسم و با شخصیتتان بیشتر آشنا شوم.»35
ملاقاتهای بین لرد مونتباتن و جناح دستاورد چندانی نداشت. این موضوع بیشتر ناشی از رفتار غیرقابل انعطاف جناح و نداشتن تجربه کافی او در مذاکرات دشوار بود. با این حال، وایسرا در تعامل با رهبران کنگره ملی هند بسیار موفقتر عمل کرد.
Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142

