حاکمیت امپراتوری بریتانیا، دوران پس از امپراتوری و جهان بینی چرچیلی(1945-2016) (تعدیلات و چالش‌ها در استراتژی دیپلماتیک معاصر بریتانیا)

حاکمیت امپراتوری بریتانیا، دوران پس از امپراتوری و جهان بینی چرچیلی(1945-2016) (تعدیلات و چالش‌ها در استراتژی دیپلماتیک معاصر بریتانیا)

ناظر باور کند که نخبگان سیاسی بریتانیا آمریکا را به‌عنوان یک ابرقدرت نوظهور و ناپخته می‌نگریستند که تنها یک چیز مشترک با بریتانیا دارد: دفاع در برابر کمونیسم.”

با این حال، همان‌طور که کتاب نشان خواهد داد، امپراتوری بریتانیا مدتی تحت فشارهای مختلفی قرار داشت، اما تاثیر جنگ جهانی دوم بود که تعیین‌کننده بود. اگرچه بریتانیا و امپراتوری‌اش از جنگ جان سالم به در بردند، اما بریتانیا به‌سادگی نمی‌توانست هزینه‌های دفاع از امپراتوری خود را تأمین کند. علاوه بر هزینه‌های بازسازی خسارات ناشی از جنگ، تحولی دیگر در طول جنگ رخ داده بود: کشف سلاح هسته‌ای. علاوه بر دشواری‌هایی که بریتانیا پیش از جنگ و در حین آن با آن‌ها روبه‌رو بود، پس از جنگ دو ابرقدرت جدید ظهور کردند که هر دو سلاح هسته‌ای داشتند. حتی اگر بریتانیا و تکنولوژی توسعه چنین سلاحی را در اختیار داشت، همراه با تمام فشارهای اقتصادی پس از جنگ، هزینه رقابت در زمینه سلاح‌های هسته‌ای، تا جایی که ابرقدرت‌های جدید قادر به انجام آن بودند، سرسام‌آور بود.
نخبگان سیاسی بریتانیا اکنون با چالش‌های بنیادی در موقعیت اقتصادی خود روبه‌رو بودند. آن‌ها مجبور بودند راه‌حل‌هایی برای دو مسئله بیابند: اول، تبلیغات الهام‌گرفته از سوسیالیسم که از سوی اتحاد جماهیر شوروی به‌راه افتاده بود و به استثمار و سرکوب سیستم استعماری اشاره می‌کرد؛ و دوم، اعتراضات ایالات متحده پس از جنگ جهانی دوم، که در آن آمریکایی‌ها برای آزادی و دموکراسی جنگیده بودند و به ادامه سلطنت استعماری، که خود تقریباً دو قرن پیش آن را رد کرده بودند، اعتراض داشتند. به‌منظور محافظت از منافع خود در برابر کاهش ساده یا تصرف توسط ایالات متحده یا اتحاد جماهیر شوروی، نخبگان سیاسی بریتانیا رویکرد جدیدی اتخاذ کردند و از کنترل مستقیم خود عقب‌نشینی کردند. این تغییر عمدتاً تا سال ۱۹۶۳ تکمیل شد. این رویکرد جدید در واقع از سال ۱۹۴۲ آغاز شده بود، همان‌طور که فصل ششم این رساله نشان خواهدداد. اما از سال ۱۹۴۵، پس از جنگ جهانی دوم، تا ۱۹۶۳، این استراتژی به‌طور شتاب‌زده و منظم پیگیری شد. سیاست جدیدی که تصمیم‌گیرندگان به آن رسیدند این بود که منافع بریتانیا را از طریق روش کنترل پخش‌شده حفظ کنند.
به عبارت دیگر، به مستعمرات سابق استقلال سیاسی کامل داده شد، اما تشویق شدند که پیوندهای قدیمی خود را در مواجهه با جهانی خطرناک حفظ کنند. آن‌ها به کشورهای مشترک‌المنافع مدرن تبدیل شدند، با پادشاه بریتانیا به‌عنوان رئیس آن.
در این کتاب تلاش خواهد شد که بررسی شود چگونه نخبگان سیاسی بریتانیا موفق شدند منافع بریتانیا، یعنی منافع اقتصادی و استراتژیک (و از این رو نقش رهبری آن)، را از طریق کشورهای مشترک‌المنافع مدرن حفظ کنند و چه عواملی این نهاد کشورهای مستقل را که مجموعه‌ای از مستعمرات سابق هستند و از یوغ امپریالیستی رهایی یافته‌اند، با هم پیوند می‌دهد. علاوه بر این، ما سعی خواهیم کرد بررسی کنیم که این امر چگونه در مواجهه با وضعیت جدید و متغیر از تقاضاها و فشارهای مربوط به استعمارزدایی تحقق یافت. ما به‌طور گسترده‌تری بررسی خواهیم کرد که چگونه نخبگان سیاسی بریتانیا به دنبال حفاظت از قدرت

This is a unique website which will require a more modern browser to work!

Please upgrade today!