بریتانیا و پیامدهای پسینی بحران شرکت نفت انگلیس–ایران.
با این حال، ارزیابی‌های واشنگتن درباره تهدید اتحاد جماهیر شوروی علیه خلیج فارس تفاوت چندانی با دیدگاه‌های لندن نداشت. در واقع، ایالات متحده به طور فزایندهای درک بیشتری نسبت به تهدید شوروی و گسترش کمونیسم درخلیج فارس نشان می‌داد. از دیدگاه آمریکا، “نزدیکی صنایع مهم شوروی، اهمیت حفظ منطقه شرق مدیترانه -خاورمیانه را آشکار میسازد”.3
نقش خلیج فارس در تفکر استراتژیک ایالات متحده برای حفاظت از منابع نفتی و همچنین خطوط ارتباطی دفاعی به تدریج پررنگ‌تر شد. مهار اتحاد جماهیر شوروی و جلوگیری از دسترسی آن به منطقه نفت‌خیز خلیج فارس، همراه با تضمین دسترسی پایدار و بدون اختلال به منابع نفتی، به هدف مشترک ایالات متحده و بریتانیا تبدیل شد.
موضع ایالات متحده نسبت به ایران این بود:
“حفظ استقلال ایران برای ایالات متحده اهمیت حیاتی دارد. به دلیل موقعیت استراتژیک کلیدی و منابع نفتی آن، از دست دادن ایران موجب خواهد شد”:
(1) تهدیدی جدی برای امنیت کل خاورمیانه، پاکستان و هند ایجاد شود.
(2) اعتبار ایالات متحده در کشورهای همسایه آسیب ببیند و، بهجز ترکیه و احتمالًا پاکستان، اراده سایر کشورها برای مقاومت در برابر فشارهای کمونیستی بهشدت تضعیف، یا حتی از بین برود.
