بریتانیا و پیامدهای پسینی بحران شرکت نفت انگلیس–ایران.
بر اساس موضع وزارت خارجه آمریکا”:ایالات متحده منافع حیاتی در کمک به کشورهای جهان آزاد برای دفاع از خود در برابر نفوذ کمونیستی دارد”.9
گرچه آمریکاییها منابع و بودجه کافی برای اختصاص به نیازهای فوری همچون خلیج فارس نداشتند، با این حال شروع به ارائه تجهیزات و آموزش به ایران کردند. بر اساس گزارش وزارت خارجه ایالات متحده: “ایالات متحده همکاری ایران را در یک برنامه ویژه و نسبتاً گسترده برای آموزش نیروهای مسلح بهکار گرفته است که از فیلمها، رادیو نظامی محلی و مطالب چاپی استفاده میکند”.10
پس از بحران شرکت نفت انگلیس-ایران، تا سال 1956 ایران به کشوری پایدار تبدیل شد و دارای قدرت نظامی قابلتوجهی شد.
حفاظت از منافع بریتانیا
در 24 فوریه 1955، ترکیه و عراق در بغداد یک پیمان دفاعی متقابل امضاء کردند. ترکیه از سال 1952 عضو سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) بود و به این ترتیب به بلوک غرب پیوسته بود.
برای تقویت دفاع از خلیج فارس و جلوگیری از گسترش نفوذ شوروی به سمت این منطقه، بریتانیا در 4 آوریل 1953 به این پیمان پیوست. سپس در سال 1955، پاکستان و ایران نیز به آن ملحق شدند.


