انگلستان و آمریکا ایستادگی در برابر روسیه 9-1945
بعدا به تدریج افکار عمومی عوض شدند. شورویها که بدقولی کردند و از شمال ایران خارج نشدند دیدگاه آمریکا را تغییر داد، همچنین رشد احزاب کمونیستی در فرانسه و ایتالیا کمک کرد که دیدگاه آمریکا بیشتر تغییر پیدا کند. نگرانی های روزافزون نسبت به اروپا باعث شد که شرایط وام گرفتن بریتانیا که در ۱۹۴۶ در کنگره گیر کرده بود راحتتر شود. جزف کندی سفیر به اصطلاح وئوف آمریکا در بریتانیا در سال ۱۹۴۰ یکی از طرفداران وام دهی و کمک مالی به بریتانیا بود. وی اظهار داشت که “بریتانیاییها و روش زندگی آنها آخرین سد در مقابل کمونیزم محسوب میشوند. و ما باید به آن ها کمک کنیم که این سد و مرز را در مقابل کمونیزم محکم نگه دارند.”32 ولی آمادگی در کنگره و کشور برای انجام کار نبود، و هیچ خواستاری برای آن نوع روابط خاص که چرچیل در نظر داشت وجود نداشت. اما سال بعد که اوضاع در قاره اروپا تغییر کرد باعث شد که آمریکایی ها مجددا در روابط فراآتلانتیکی تجدید نظر کنند، و سریع اقدام به ایجاد اتحادی که در سال 1945 ترک کرده بودند بکنند.
در بریتانیا زمستان 1947 بسیار سخت بود و از سال 1881 سرمای آن سابقه نداشت. تا هفته ها روستاها توسط برف منزوی شده بودند. بریتانیا با کمبود زغال سنگ روبرو شده بود بطوری که برق باید جیره بندی می شد. کارخانه ها تعطیل شدند، تولید به حداقل رسید و صنایع بریتانیا که برای بریتانیا حیاتی محسوب می شدند برای بهبودی بعد از جنگ تقریبا متوقف شدند. کمبود سوخت با کمبود معدنچیان زغال سنگ بیشتر لطمه خورد، این در اثر آهستگی در جابجایی نیروهای بریتانیایی بشمار می رفت. تعهدات بریتانیا در اقسا نقاط جهان به اندازه ای سنگین بودند که در ماه اکتبر 1946 نظام وظیفه اجباری مجددا روی کار آمد، برای اولین بار در زمان صلح.
تحت فشار خزانه داری کابینه قبول کرد که کشور دیگر ظرفیت ندارد و زیر فشار و مشکلات می باشد و در فوریه 1947 تصمیم گرفت که از مسئولیت های بریتانیا بکاهد. این باعث می شود که بیشتر نیروی انسانی برای صنایع بوجود آید، و از هزینه های خارج کاشته شود، که منجر شده تا حال کم به کم کردن از منابع بریتانیا، و استفاده نامطلوب از وام آمریکا، چیزی که خزانه داری آن را “با سرعت هرچه بیشتر تلف کردن و به هدر دادن”33 نامید. حاکمیت فلسطین به سازمان ملل برخواهد گشت. بریتانیا از هند تا ژوئن 1948 بیرون خواهد آمد، و تا پایان ماه مارس 1947 بریتانیا کمکهای مالی به یونان و ترکیه را قطع خواهد کرد. آخرین تصمیم دارای اهمیت خاصی برای روابط انگلستان و آمریکا بشمار میرفت. در 21 فوریه سفارت بریتانیا توضیحاتی را به وزارت امور خارجه آمریکا ارائه داد نسبت به سیاست های جدید و تاکید برروی اهمیت حیاتی یونان و ترکیه کرد در اوضاع عمیق شدن جنگ سرد. با عقب نشینی بریتانیا، “دولت اعلیحضرت اطمینان دارد که دولت ایالات متحده آمریکا امکان این را پیدا خواهد کرد که بتواند کمکهای مالی انجام دهد.”34


