بریتانیا و آمریکا نیاز متقابل و همکاری استراتژیک 1945-1941

سرجان اندرسن، وزیر مسئول تیوب الوویز، به چرچیل گزارش داد که “آمریکایی ها سخت مشغول هستند بودجه‌ای اختصاص داده‌اند برای پروژه اتمی که کسی نمی‌تواند از نظر رغم مثل آنها چنین بودجه‌ای را اختصاص دهد، و چنین پولی را داشته باشد. ما باید قبول کنیم که کار ما علی رغم اینکه بنیانگذار بوده، اما با مشکل مالی روبرو هستیم. مگر اینکه از سرمایه برخوردار شویم روی این پروژه سرمایه‌گذاری کنیم، پروژه ما نابود می‌شود، آمریکایی‌ها از ما جلو می‌زنند. راه آن این است که با آمریکایی‌ها ادغام شویم و با آنها باشیم.”⁴⁷

در تابستان ۱۹۴۲ چرچیل فکر می‌کرد که همکاری کامل روزولت را به دست آورده است. اما حالا آمریکایی‌ها همان کاری که بریتانیاها با آمریکایی‌ها کردند با بریتانیایی‌ها انجام می‌دهند. همانطور که گفته شد، بریتانیا میل نداشت آمریکا را شریک تحقیقات اتمی خود کند، که دست بالا را داشته باشد در سلاح هسته‌ای، حالا آمریکایی‌ها مخالف شریک کردن بریتانیا در پروژه خود بودند که انحصار سلاح هسته‌ای از خود آنها در آینده باشد. مثل دید گذشته بریتانیا بحث منافع ملی و امنیت دیکته می‌کرد که آمریکا به تنهایی برود جلو. در آمریکا نگرانی همچنان بود که بریتانیایی‌ها پس از جنگ دنبال مصرف‌های اقتصادی و صنعتی انرژی اتمی خواهند بود، نه تنها دنبال سلاح هسته‌ای برای جنگ نیستند. آمریکایی‌ها هیچ علاقه‌ای نداشتند که با بریتانیایی همکاری کنند. طبق گفته وزیر جنگ آمریکا، هنری استیمسون، در اکتبر 1942، “ما نه-دهم کار را داریم انجام می دهیم.”⁴⁸

این نظرات به طور محکم در اخص نظرات ژنرال لزلی گرووز، مدیر پروژه منهتن بود. او شدیداً محافظ کشفیات آمریکا بود، چون بسیار مشکوک به نیت بریتانیایی‌ها بود. در اوایل سال 1943، ارسال اطلاعات به بریتانیا تقریبا قطع شده بود، و همکاری محدود شده بود به بخش های خاص پروژه که تحقیقات بریتانیایی ها برای آمریکایی ها مهم بشمار می رفت. تصویر کلی که آمریکایی ها چکار می کردند اجازه نداشت که ظاهر گردد. محققان بریتانیایی اجازه نداشتند به جاهای کلیدی که ربطی به آنها نداشت وارد گردند. چرچیل به روزولت و هاپینز گفت که همکاری کامل شروع شود، و خیلی ساده به آنها نوشت، “درک کامل من این بود که همه چیز به طور مساوی و مشترک قرار بود انجام گیرد، و نتیجه ها بطور مشترک مشاهده گردند.”⁴⁹

زمانی که دو رهبر در کوبک در اگست 1943 باهم ملاقات کردند همکاری مجددا از سر گرفته شد. “در توافق جدید خواستار همکاری کامل و کاربردی بین دو کشور شد جهت به نتیجه رساندن پروژه.”⁵⁰ اما چرچیل باید از هر نوع منافع در ابعاد صنعتی و تجاری انرژی اتمی خودداری نماید، و انصراف دهد، و موافقت کند که مراتب را به دست روزولت بسپارد که تصمیم بگیرد چه اطلاعاتی به بریتانیا داده شود.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25