بریتانیا و آمریکا نیاز متقابل و همکاری استراتژیک 1945-1941
چرچیل و همکارانش، خیلی خصوصا، نگران بودند که ضعف بریتانیا در بین دو متحد پی آمدهای جدی درازمدت دیپلماتیکی خواهد داشت. رییس بخش تبلیغات بریتانیا در آمریکا در سال 1942 خاطرنشان ساخته بود که اگر آمریکا “مشارکت ما را در پیروزی در رده دوم تلقی نماید، و به ما به دید رده دوم نگاه کند، در هنگام توافقات صلح هم به نظرات ماه به دید رده دوم می نگرد، و از اهمیت بالایی دیدگاه ما برخوردار نخواهد بود.”56 عملیات تبلیغاتی بزرگی توسط بریتانیا در ایالات متحده آمریکا شروع به شکل گرفتن کرد که نشان دهنده آن باشد که لند-لیس یکطرفه نبوده است. برخلاف آنچکه اغلب آمریکایی ها تصور می کنند. گرچه بریتانیا پنج میلیارد پوند کمک دریافت کرده بود، اما بریتانیا در عوض به همان مقدار به اضافه تولیدات و خدمات متعدد به نیروهای آمریکایی که در بریتانیا تعلیم می دیدند ارائه و پس داده است با تخفیف یک و نیم میلیارد پوند حتی، و بعنوان تناسب درآمد ملی هر کشور، کمکهای هر کدام به دیگری به صورت مساوی درآمد، حدود پنج درصد. در ژوئن 1944 دولت بریتانیا تبلیغات دیگری شروع کرد که توضیح دهد که در چه مقیاسی بریتانیا در د.دی مشارکت نموده است. هیات ستاد مشترک در واشنگتن اعلام نموده بود که “حد مشارکت نظامی بریتانیا در جنگ برای افکار آمریکایی ها خیلی بزرگتر نشان داده شده است.”57
بریتانیایی ها در این جو و شرایط بریتانیایی ها دیگر کاری از دستشان بر نمی آمد که افکار عمومی آمریکایی ها را نسبت به مشارکت بریتانیا در جنگ اصلاح نماید. از دید آمریکایی ها این جنگ آمریکا و برتری آمریکا محسوب می شد، و بریتانیا دیگر نمی توانست افکار آمریکایی ها را تغییر دهد.
در آگست 1944 روزنامه ضد انگلیسی شیکاگو تریبیون، که قبلا طرفدار سرسخت تبلیغات آمریکا اول بوده توضیح داد که چه اتفاقی در شرف رخ دادن بود. “ما آمریکایی ها داریم آن جنگ را برنده می شویم. تمام جنگ را در اقیانوس آرام خودمان داریم انجام می دهیم و تمام پیشرفت ها را در فرانسه در جنگ خودمان صورت داده ایم. این یک پیروزی آمریکایی است و صلح باید صلح آمریکایی باشد.”58
Related Posts:
Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25