انگلستان و آمریکا ایستادگی در برابر روسیه 9-1945
واشنگتن اول غیر مصمم بود، و برنامه ای نداشت. “هیچکس نمی دانست چطور با حرکت روس ها مقابله کند یا آنکه بطور موفقیت بشود با آنها مقابله کرد،”47 بنا به گفته جرج کنان، که بعدها در خاطرات خود ذکر کرد. ترومن فکر راه های مختلفی را کرد که یکی از آنها فرود با تانک بود، یت با قطار مسلح. اما بوین راه های ملایم تر و مفیدتری را پیشنهاد و تشویق نمود که ریسک جنگ را در بر نداشته باشد: یک حرکت کمک‌های هوایی که غذا و محموله توسط هواپیما حمل شود به منطقه متحدین در داخل برلین که از آلمان غربی پرواز صورت گرفته باشد. این توسط همکاری انگلیس و آمریکا می‌بود و قرار شد انجام شود. در سی‌ام ژوئن بوین و مارشال اعلان کردند که مصمم هستند که در برلین بمانند تا اینکه محموله‌ها مرتب حمل گردند. در ظرف دو سال پیش از ۲ میلیون تن محموله و کمک وارد شهر محاصره شد. این حمل هوایی توسط هواپیماهای خصوصی که اغلب هم در شرایط مناسبی نبودند انجام می شد.
بحران بر سر برلین باعث شد آمریکا از لحاظ نظامی خود را کاملاً با عدم آمادگی پیدا کند. قدرت هوایی آمریکا مانند ارتش آن کشور بعد از جنگ دیگر حرکتی نداشتند. پایگاه‌های زمان جنگ آن کشور در بریتانیا تعطیل شده بودند، گرچه که تفاهم مخفیانه بین افراد شاخص نیروی هوایی در سال 1946 انجام گرفته بود که اگر شرایط اضطراری پیش آید تعدادی باید موجود آماده باقی مانده باشند. در ژوئن 1948 مارشال از بوین خواست که بمب افکن های آمریکا اجازه استفاده از پایگاه های بریتانیا را داشته باشند، و کمیته کابینه سریع موافقت خود را اعلام نمود.
ژنرال لییون جانسون در پست خود در کلورادو اسپرینگ بود که ناگهان سریع به واشنگتن خوانده شد. پس از ورود به پنتاگون به وی اعلام شد “ما می خواهیم از این پس بطور دائم در انگلستان باشید. از چه موقع؟ (ژنرال سوال کرد) از دیروز! (به وی پاسخ داده شد) فکر نکنم به این سرعت بشود، ولی تلاشم را می کنم (ژنرال باشه داد).”48
