۱۹۵۴: دولت محافظهکار بریتانیا و پایان بحرانِ ملیسازی شرکت نفت انگلیس–ایران.
برادران رشیدیان به یک فرستنده رادیویی مجهز شدند تا ارتباط خود را با MI6حفظ کنند، و وودهاوس همتای خود در سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) را با دیگر متحدان مفید در ایران مرتبط کرد.38
در جنوب ایران، برخی از رهبران قبایل تحت حمایت مالیMI6بودند. برنامهریزی شده بود که نیروهای شهری و روستایی بهطور همزمان فعال شوند تا در برابر حمایت حزب توده از مصدق مقابله کنند.39
برادران رشیدیان بهصورت رادیویی از طریق بیروت و قبرس راهنمایی دریافت میکردند و از روند فعالیتهای ضد مصدق مطلع میشدند. مخالفان مصدق روزبهروز قدرت بیشتری پیدا میکردند.
در 19 اوت 1953، تظاهراتی به سمت خانه مصدق حرکت کرد. او تلاشی برای مقاومت مسلحانه نکرد و بهسرعت دستگیر شد. کرمیت روزولت بلافاصله به لندن پرواز کرد تا به همکاران خود در MI6و چرچیل گزارش دهد. بنابراین، ادعای دیزرائیلی که در بخشهای پیشین این پژوهش نیز به آن اشاره شد، توجیهپذیر به نظر میرسد: “دولتها اغلب سیاستهای پیشینیان خود را ادامه میدهند”. این مسئله دقیقاً در مورد سقوط مصدق صادق بود. طرح سرنگونی او توسط دولت کارگری آغاز شد و توسط دولت محافظهکار اجرا گردید. پس از سقوط مصدق، ژنرال فضلالله زاهدی که از سوی شاه بهعنوان نخستوزیر منصوب شده بود، کابینه خود را تشکیل داد.
پیامدهای بحران


