انگلستان و آمریکا ایستادگی در برابر روسیه 9-1945
ناگهان بحران ها شروع کردند خود را نشان دهند. هشت روز بعد از پایان جنگ و تسلیم ژاپن، ترومن، رئیس جمهور آمریکا لند-لیس را متوقف ساخت، امکانات اعتباری غذا و اسلحه قطع گردید. هیئت غذای بریتانیا از موضوع وقتی با خبر شد که، علی رغم آماده شدن هزارها تن محموله غذا برای ارسال از آمریکا به بریتانیا، از کشتی‌ها که محموله‌ها را می‌خواست حمل نمایند اجازه حرکت نتوانست بگیرد. روز بد اعلام رسمی موضوع انجام گردید.
بریتانیایی ها از سرعت تصمیم گیری آمریکایی‌ها شوکه شده بودند. مثل اینکه یک دوست نزدیک هنگام بحران کمک کرده باشد، ولی یک مرتبه بدون خداحافظی برود. سناتو کلود پیر، لیبرال دمکراتی که مجسمه وی را به دار آویختند برای طرفداری از لند-لیس در سال ۱۹۴۱، ناراحتی بریتانیا را درک کرد و گفت: “آدم یک دفعه متوقف نمی‌شود تا اسب به خط می‌رسد، باید صبر کرد تا اسب لااقل به جایگاه اصلی خود، که اصطبل باشد برسد.”7 اما کنگره لند-لیس را تایید کرده بود صرفاً به عنوان یک اقدام برای زمان جنگ، و خواسته آمریکا حالا این بود که خاطرات و اقدامات جنگ را هرچه زودتر به فروپاشی بسپارد. در اقص نقاط آمریکا کلوپ‌هایی شکل گرفتند که فشار بر روی رئیس جمهور بگذارند که سربازان را هرچه زودتر به آمریکا برگردانند. ماریون تی.بنت نمایند کنگره دهه ۱۹۴۰میلادی، راجع به عکس‌العمل آمریکایی‌ها خاطرنشان می‌سازد که، “عکس‌العمل آمریکایی‌ها نسبت به جنگ، آن بود که ما به متحدانمان هر چه که می‌خواستند دادیم، حتی بیشتر هم دادیم، اما حالا مردم خسته شده‌اند از آن کارها و راجع به آن دیگر نمی خواهند که بشنوند.”8
دولت بریتانیا بلافاصله لرد لینز را فرستاد به واشنگتن که به آمریکایی ها توضیح دهد که باطل ساختن لند-لیس چقدر صدمه آور به بریتانیا خواهد بود و خواستار کمک شود که بریتانیا را از بحران اقتصادی بیرون آورد. پس از ورود وی به واشنگتن به او گفته شد که کارگاه مجانی در کار نخواهد بود و بهترین کار این خواهد بود که بریتانیا وام بگیرد که سود هنگام بازپرداخت به آمریکا داشته باشد، به عبارت دیگر وام همراه با بازپرداخت سود بگیرد. در سه ماه به تعقیب سفر کینز به واشنگتن مذاکرات پیچیده و اغلب پرتنشی انجام گرفتند، هم بر سر وام، و طریقه بازپرداخت لند-لیس. شرایط نهایی برای بازپرداخت لند-لیس، با مقایسه با شرایط بازپرداخت کمک‌های آمریکا به بریتانیا در جنگ اول جهانی بسیار خوب به نظر می‌رسیدند برای بریتانیا. حدود ۵ میلیارد پوند قرض گرفته شده بود، اما بریتانیا حدود یک میلیارد خرج کرده بود در مقابل بازپرداخت کمک‌های لند-لیس از آمریکا. و در باقیمانده مبلغ نزدیک به ۴ میلیارد پوند که بریتانیا به آمریکا بدهکار بود، فقط آمریکا ۱۶۲ میلیون پوند از بریتانیا بازپرداخت خواسته بود، معادل ۶۵۰ میلیون دلار.
