بریتانیا و آمریکا نیاز متقابل و همکاری استراتژیک 1945-1941

رسما دولت بریتانیا نسبت به این رفتار با نادیدگی رفتار می کرد، به پلیس بریتانیا گفته شده بود که اگر آمریکایی ها آنطور رفتار می کنند، آن مربوط به آنها می شود. اما در پشت پرده، مقامات بریتانیایی ها روش دیگری را بدست گرفتند. علیرغم خوش رفتاری اغلب بریتانیایی ها نسبت به سیاه پوستان، دید بریتانیایی ها اغلب تحقیرآمیز بود، و تماس سیاهان با زنان سفید پوست را تشویق نمی کردند، و با نگاه بد به آن می نگریستند. وزارت جنگ بریتانیا تا آنجا رفت که پیشنهاد “تبلیغ بین نیروهای بریتانیایی بدهد که سعی کنند مانند رفتار آمریکایی ها رفتار کنند، با سربازان سیاه پوست مثل ارتش آمریکا رفتار کنند.”³⁵ وزارت مستعمراتی اخطار داد که این باعث اعتراض در امپراطوری بریتانیا می گردد، و وزارت جنگ سیاست میانه روی را بدست گرفت. پس از مناظره، کابینه موافقت کرد که، در پاییز 1942، نیروهای بریتانیایی فقط به دیدگاه “سفید” آمریکایی ها احترام بگذارند، و از بحث خودداری کنند، بحث های نژادی منظور بود. ولی راهنمایی ها، و دستوراتی طرح گردیدند: “سیاه پوست اگر همراه زن سفیدپوست باشد (سرباز سیاه پوست آمریکایی با زنان سفید پوست بریتانیایی) بحث انگیز خواهد بود و مورد دلخوری قرار خواهد گرفت.گرچه مهمان نوازی نسبت به سربازان آمریکایی نشان داده شود، ولی نباید سرباز سفیدپوست و سرباز سیاه پوست آمریکایی را هم زمان با هم دعوت کرد.”³⁶

در کل مشکل محدود شده بود به دعوا بین سربازان سفیدپوست و سیاه پوست، که بریتانیایی ها اگر غافل بودند اجتناب می کردند. جان ویلسون که یک انگلیسی خدمات هوایی بود، با قطار از کاردیف به یورک می رفت. بنا به گفته وی، “قطار شلوغ بود اما پهلوی من یک صندلی خالی بود. من در کوپه را باز کردم، و به یک سرباز سیاه پوست که در راهرو ایستاده بود گفتم “جک اینجا یک جای خالی است.” بقیه در کوپه به غیر از دو تا از ماه همه سرباز آمریکایی بودند. تا این سرباز سیاه پوست نشست یکی از آن سربازان بزرگ هیکل بلند شد و گفت “از اینجا توی سیاه پوست برو بیرون.” من به او گفتم رها کن، اما او خواست مرا بزند. من از ترس زبانم را جویدم.”³⁷

فرماندهان عالی دو طرف اقیانوس اطلس علاقمند در داشتن و ایجاد کردن روابط جنوب بین سربازان آمریکایی و بریتانیایی بودند، و آنکه روابط سربازان آمریکایی با مردم عادی بریتانیا خوب باشد. برخلاف جنگ جهانی اول که اغلب سربازان آمریکایی سریع از بریتانیا رد شدند بطرف فرانسه، جنگ دوم شاهد بزرگترین تعامل بین مردم عادی بریتانیا و مردم عادی آمریکا بود، زیرا صدها هزار سرباز آمریکایی در بریتانیا تعلیم دیدند برای د.دی یا پایگاه های هوایی که اروپای هیتلر را بمباران کنند. تا ژوئن 1944 یک میلیون و هفتصد و پنجاه هزار آمریکایی وارد بریتانیا شدند. وزارت امور خارجه بریتانیا گفت که “این سربازان وقتی که به آمریکا برمی گردند با برداشتی از این کشور برمی گردند که بسیار مهم، و شاید مهمترین عنصر برای شکل دهی ذهن ها باشد برای سالهای سال. نظر آمریکایی ها نسبت به ما و کشور ما با آنچه این ها می گویند شکل می گیرد.”³⁸ روابط خوب بین سربازان آمریکایی و مردم بریتانیا می تواند باعث شکل گیری اتحاد در تمام سطوح بشود.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25