بریتانیا و آمریکا نیاز متقابل و همکاری استراتژیک 1945-1941

در کل رابطه خوب بود، علیرغم بدگویی های کتابهای تاریخی، و فیلم های خیالی هالیوود، که باعث شده بود آمریکایی ها فکر کنند انگلستان یک کشوری پر از اشرافیت سرد، همراه با قصرهای بدون روح که آن ها مقر این اشرافیت ها می باشند. و بریتانیایی ها نگاهشان به آمریکایی ها نگاه گانگستر، و کابوی ها باشد. مقامات درصدد این بودند که چنین سوء تفاهم ها را از بین ببرند با نشان دادن فیلم های خوش آمدگویی به سربازان آمریکایی که وارد بریتانیا می شدند. فیلم “خوش آمدید به بریتانیا” که در سال 1943 ساخته شدند توسط بازی گرانی مانند برجس مردیت، که نقش یک سرباز عادی آمریکایی را بازی می کرد. وی سربازان دیگر را راجع به فرهنگ علمی تربیت می کرد، و به آن ها یاد می داد که رفتارشان با محلی ها توهین آمیز نباشد. لباس اسکاتلندی ها مسخره نکنند. مواظب باشند که بریتانیایی ها وضعشان خوب نیست، زیاد جلوی آن ها خودنمائی مالی نکنند، و پول خود را به نمایش نگذارند. آنها زندگی جیره بندی شده دارند و از سال 1939 در حال جنگ بوده اند. اگر به منازل بریتانیایی ها دعوت شوند پرخوری نکنند، زیرا زندگی آنها جیره بندی شده است. فکر نکنند چون پول دارند بریتانیایی ها به آنها خوش آمد قهرمانانه نشان می دهند، و آنکه آمریکایی ها را بخاطر پولشان قهرمان می دانند. نه اینطور نیست!

اینها اخطارهای به موقع و بجا بودند. برای اغلب سربازان آمریکایی که اغلب آنها تا بحال به خارج از آمریکا سفر نکرده بودند خیلی آسان بود که تحت تاثیر استقبال بریتانیایی ها قرار گیرند. سربازان آمریکایی حقوقشان سه برابر حقوق سربازان بریتانیایی بود، جیره بندی سربازان آمریکایی برتر بود نسبت به بریتانیایی و آنکه لباس های وانیفورم آنها و شکل آنها مورد توجه دختران بریتانیایی قرار می گرفت. مارگارت وایتینگ که یک دختر انگلیسی جوان اهل شهر کمبریج بود، بخاطر می آورد و می گوید “رفتن به پایگاه های آمریکایی ها مثل رفتن به یک آمریکای کوچک بود. کمبود هیچ چیز نبود، نه غذا، نه نوشیدنی، نه شیرینی، همه چیز به اندازه وفور بود، و خیلی دوستانه بودند آمریکایی ها با ما.”³⁹

ویلیام استاک، یک سرباز آمریکایی ازمیلواکی، می گوید: “ما مغرور و پررو بودیم. ما ینکی بودیم. اغلب دختران انگلیسی فکر میکردند ما از هالیوود آمده بودیم. من به آنها می گفتم از کالیفرنیا هستم. از من می پرسیدند کلارک گیبل را می شناختم، می گفتم همسایه بغلی ما است. رفتارمان احمقانه بود، اما همه ما اینطوری رفتار می کردیم. سربازان بریتانیایی حسادت می کردند و ناراحت بودند از رفتار ما، و اغلب خشونت نسبت به سربازان آمریکایی نشان می دادند، اما بقول گفته جان ویلسون که اعتراف می کند، آمریکایی ها می توانستند شکل میمون باشند، ولی همینکه آمریکایی بودند برای دختران انگلیسی کافی بود”.⁴⁰ حدود هفتاد هزار دختر بریتانیایی کاری برای بریتانیا کردند که روابط انگلیس و آمریکا را نزدیک کنند که دولت های دو کشور نتوانستند، و آن ازدواج با سربازان آمریکایی بود، و زندگی و مستقر شدن در ایالات متحده آمریکا.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25