بریتانیا و آمریکا نیاز متقابل و همکاری استراتژیک 1945-1941

بریتانیا و آمریکا نیاز متقابل و همکاری استراتژیک 1945-1941

در تهران، عملاً روزولت به طور کلی به طرف استالین رفت، و نه چرچیل در زمان‌های اختلاف نظر و بحث. تصمیمات گرفته شده همه به اصطلاح مهر و سمبل محور جدید آمریکا و روسیه را داشت. بعد از جنگ رفتار با آلمان خشن خواهد بود، و نقش فرانسه گمرک خواهد بود، و برای روسیه دلسوزی خواهد بود نسبت به خواستار آن کشور که سرزمین‌های شرق آسیا و لهستان به حوزه آن برگردانده شوند. از همه مهمتر در رابطه با استراتژی بزرگ، چرچیل توسط روزولت و استالین مورد ویتو قرار گرفت. تصمیم برای اشغال فرانسه گرفته شد، به عنوان اولویت نظامی، همراه با تاریخ اشغال آن کشور در تابستان، ضمن آنکه یک فرمانده آمریکایی هم برای این کار تعیین گردیده شد.

کنفرانس تهران چرچیل را خسته و پکر کرده بود. سرماخوردگی بدی در چرچیل تبدیل شد به سینه پهلو، و او در نتیجه یک ماه در شمال آفریقا ماند تا بهتر و خوب شد. آنجا چرچیل در این فکر بود که چطور یک روابط انگلیس و آمریکای ۱۹۴۲ تبدیل شد به یک مثلث دائمی. چرچیل به طور بدبینانه‌ای در فکر فرو رفته بود. مانند روزولت، چرچیل نگران بود و خواهان آن بود که روابط خوبی با روسیه شکل دهد، زیرا وی به واضح مشاهده می‌کرد که بزرگترین قدرت خشکی در جهان می‌باشد بعد از شکست آلمان و ژاپن. اما او بر این باور بود که رابط دائمی و همیشگی بین بریتانیا آمریکا کلید صلح در جهان خواهد بود. چرچیل نوشت: “این عمیق ترین ایمان من است که مگر آنکه بریتانیا و ایالات متحده آمریکا به هم در یک روابط خاص بپیوندند، شامل سازمان ستاد و اقدامات گسترده متقابل در استفاده از پایگاه‌ها در مدار یک سازمان جهانی-جنگ تخریب کننده دیگر ایجاد خواهد شد.”45

دستیار نظامی چرچیل، ایان جیکوب، که بسیار خوشنود بود از پیروزی بریتانیا در کازابلانکا، و نتیجه‌های به دست آمده در آن کنفرانس وی را هیجان زده کرده بود، راجع به تفاوت کازابلانکا و کنفرانس تهران می‌گفت: “قدرت ما رو به پایین می‌رفت و روس‌ها داشتند قدرتمند می‌شدند، روزولت می‌خواست در شرایطی باشد که بتواند مستقیم با استالین کار کند، و کسی دیگر در کار نباشد. در نتیجه او مصمم بود که بریتانیایی‌ها را دور و فاصله‌دار نگه دارد. همینطور که جنگ پیش می‌رفت، آمریکایی‌ها هیچ توجهی به هرچه می‌گفتیم، و حرف‌های ما نمی‌کردند، مگر اینکه تصادفاً در جایی چیزی که بریتانیایی‌ها می‌گفتند آنچه باشد که ما هم در پی آن بودیم و آن را می‌خواستیم.”46

This is a unique website which will require a more modern browser to work!

Please upgrade today!