بریتانیا و آمریکا نیاز متقابل و همکاری استراتژیک 1945-1941
بحران در اقیانوس آرام در سال 2-1941 رابطه آمریکا را با بریتانیا شل ساخته بود. استرالیایی ها که بطور سنتی برای دفاع خود تکیه می کردند بر نیروی دریایی سلطنتی ناگهان خود را مواجه دیدند با حمله و کشت و کشتار ژاپن بدون اینکه هیچ ناوگان بریتانیایی در اقیانوس آرام وجود داشته باشد. در یک پیام جدی در پایان دسامبر 1941 جان کرتین، نخست وزیر حزب کارگر استرالیا اعلام کرد که، “نگاه استرالیا به آمریکا خواهد بود.”69
آمریکایی ها قبول کردند و سریع استرالیا تبدیل گردید به یک پایگاه اصلی آمریکایی برای جنگ در منطقه اقیانوسیه. همینطور که جنگ به پیش می رفت استرالیایی ها به طرف فرماندهی آمریکا حرکت می کردند و در سال 1945 مسائل مربوط به بازار مشترک المنافع و وابستگی های استرالیا به بازار مشترک المنابع بریتانیا مجددا وارد تجدید نظر و ارزشیابی شدند، و به خود ارزشیابی افتادند. اما اگرچه جنگ به معنای مقطع رابطه با بریتانیا نبود، ولی تفکرات جدیدی را شروع کرد، ولی در آینده برای امنیت خود استرالیا بطور افزاینده ای به آمریکا نگاه خواهد کرد، بعنوان قدرت اصلی غرب در اقیانوس آرام. برای استرالیا و نیوزیلند، مانند کانادای یک دهه قبل، جنگ بزرگترین وابستگی های امپراطوری بریتانیا را کم رنگ کرده بود.
در 1944 نیروهای آمریکا، ژاپنی ها را با هزینه بسیار بالایی از جزایر سالامان و گینه نو بیرون راندند. در زمستان بعد مک آرتور به قول خود عمل کرد و به فیلیپین برگشت. بمب افکن های جدید ب-29 آمریکایی می توانستند شهرهای ژاپن را با قدرت منفرجه بالا تخریب نمایند. اما ژاپنی ها با بی رحمی خاص جنگیدند، همراه با خلبانان آماده خودکشی برای هدف گرفتن کشتی های آمریکایی. وزارت دفاع آمریکا فکر اشغال ژاپن را کرد. ممکن است بعد از شکست آلمان یکسال دیگر طول بکشد، و یک میلیون آمریکایی از بین بروند. افسران ژاپنی در توکیو دستور دادند که “تمام ژاپنی های سالم، بدون در نظر گرفتن جنسیت باید آماده نبرد شوند. هر شهروند باید آماده فدا کردن خود شود، و آمادگی عملیات همراه با خودکشی را داشته باشد برای حمله به نیروهای آمریکایی.”70
Related Posts:
Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25