بریتانیا و آمریکا نیاز متقابل و همکاری استراتژیک 1945-1941

چرچیل و روسای ستادهای مشترک بریتانیا شروع به بررسی پیشنهاد مارشال کردند. سرالن بروکس، رئیس کل ستاد مشترک امپراتوری به آمریکایی‌ها گفت “که ما در رابطه با ۱۹۴۳ کاملاً با هم توافق داریم، ولی اگر مجبور بشویم امسال وارد عملیات مطرح شده بشویم در اروپا، آن در مقیاس کوچکی خواهد بود.”¹³ ایالات متحده آمریکا تقریباً هیچ نیروی نظامی آماده برای جنگ نداشت، و نیروهای بریتانیا که مجبور بودند زیر فشار اصلی جنگ باشند، از قبل در شمال آفریقا و خاور دور درگیر بودند. به طور خصوصی بروکس که تجربه جنگ دانکرک را داشت، حتی نسبت به پیشنهاد مارشال درباره حمله هوایی عدم اطمینان داشت.¹⁴ آمریکایی‌ها به نظر می‌رسیدند که فاقد هر نوع اطلاعاتی درباره مشکلات شکل دهی، جمع آوری نیرو و عملیات جنگی در آن منطقه باشند. آنها هیچ اطلاعاتی و تجربه ای راجع به مشکلات جنگی در سواحل نداشتند.

در هر حال بروکس با چرچیل هم عقیده بود که در این شرایط حساس نمی‌شود با آمریکایی‌ها اختلاف پیدا کرد. در یک نامه شخصی روزولت به چرچیل نوشته بود که پیشنهاد مارشال تایید کامل را دارد. انتقادات بروکس در نتیجه مسکوت ماندند، و چرچیل به روزولت طی تلگرافی خاطرنشان ساخت: “من با اطلاعاتی فعلی که دارم کاملاً با شما و تمام پیشنهادات شما موافقم، و همچنین رؤسای ستادها.”¹⁵ اما ژنرال مارشال گول نمی‌خورد. هنگام برگشت به واشنگتن رو کرد به سرهنگ آلبرت ویدمییر، طراح ارشد نظامی خود و به او گفت، “فکر می‌کنم بریتانیایی‌ها طرح تو را خریدند، ولی فکر می‌کنم خریداری آنها به صورت مسخره کردن بود و طرح را جدی نگرفتند.”¹⁶

با رفتن چرچیل به واشنگتن در ژوئن 1942 به ژنرال مارشال ثابت شد که شک وی تایید شده که بریتانیا طرح وی را جدی نگرفته بود. چرچیل می‌خواست متقاعد سازد که حمله از طریق دریای مانش عملی در آن سال نمی‌باشد. روسای قوای سه گانه بریتانیا پیامدها را بررسی نموده بودند و “به اتفاق به نتیجه رسیده بودند که عملیات “چکش” هیچ امید موفقیت نداشت در خود و صرفاً کارهای عملیات بعدی را از بین می‌برد که قرار بود در سال ۱۹۴۳ صورت گیرد.”¹⁷ اما روزولت مانند چرچیل، احساس می‌کرد باید یک جبهه نبرد دیگر در اروپا باز شود در سال ۱۹۴۲. وی به روس ها قول داده بود که مشارکت در جنگ بکند. ضمن آنکه اگر اتفاقی از طرف آمریکا در اروپا انجام نیفتد، توقع مردم آمریکا این خواهد بود که آمریکا در اقیانوس آرام به حملات عظیم بپردازد. آمار نشان می‌داد که اغلب آمریکایی‌ها خواهان آن هستند که آمریکا بر سر پرل هاربر با ژاپن برخورد کند، و تا ۳۰ درصد از آمریکایی‌ها خواهان نوعی سازش برای صلح با آلمان می‌باشند. “یکی از افرادی که پاسخ به آمارگیری می‌داد، می‌گفت: “من علت جنگ با ژاپن را می‌بینم ولی نمی‌دانم چرا باید وارد جنگ با آلمان بشویم.”¹⁸

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25