بریتانیا و آمریکا نیاز متقابل و همکاری استراتژیک 1945-1941

با این حال، انجام ، و اداره کردن مذاکرات در کازابلانکا، باعث شد، که آمریکایی ها بیشتر نسبت به حیله گری بریتانیا مطمئن شوند، و شهرت بریتانیا از نظر آمریکایی ها بعنوان حیله گر برای آنها صحت گرفت. مارشال و کینگ حالا دیگر، بطور آشکار در عموم با هم بر سر استراتژی اول حمله به آلمان ختلاف پیدا کرده‌اند و اختلاف خود را مشخصا نشان می دهند. روزولت اخطار داد که الان بریتانیایی‌ها با نقشه جدید می‌آیند و روی آن ایستادگی خواهند کرد. و درست می‌گفت. مجدداً آمریکایی‌ها بدون برنامه جلو آمدند، و بهای آن را پرداختند. آمریکایی‌ها رودست خوردند. و دیمر، که کمک به مارشال می‌کرد برای ارائه طرح آمریکا متوجه شد که بریتانیایی‌ها با یک سری آمار و استدلال‌ها درصدد آن بودند که به آمریکایی‌ها نشان دهند که طرح اشغال آمریکا عملی نخواهد بود و دیمر گفت: “بریتانیایی ها مانند ملخ ریختند روی من، پس از برگشت به واشنگتن، اعتراف به شکست در کنفرانس را کرد. او اینطور مراتب را خلاصه کرد، “ما آمدیم، ما دیدیم، ما مغلوب شدیم.”²⁴

برنامه برای اشغال شمال اروپا بایگانی شد تا سال بعد که باعث آرامش تیم چرچیل گردید. سراییان جیکوب، معاون نظامی کابینه جنگ بریتانیا بعدها گفت، “من در پایان کنفرانس کازابلانکا گفتم که اگر من همین کار را از اول انجام می‌دادم، که انقدر وقت کشی نشود.”²⁵

هواپیمای روزولت سر راه خود به کنفرانس کازالانکا برای سوختگیری در کشور گامبیا، که یک مستعمره بریتانیا بود توقف نمود. گامبیا در غرب آفریقا می‌باشد. روزولت در این مدت رفت برای دیدار در شهر، و از آنچه که مشاهده نمود بسیار ناراحت شد. “مردم محلی اول صبح داشتند می‌رفتند سر کار. لباسشان گلیم بود، با چهره‌های بسیار غمگین.” به روزولت گفته شد که دستمزد آنها روزانه معادل پنجاه سنت می‌باشد، به اضافه یک فنجان برنج. روزولت راجع به حد متوسط عمر پرسید، به او گفته شد ۲۶ سال. روزولت گفت “این‌ها از گاو و گوسفند هم بدتر با آنها رفتار می‌شود.” روزولت سپس نگاهی به پسر خود کرد و گفت، “گله‌های ما عمرشان بیشتر از این‌ها می‌باشد.”²⁶ بریتانیایی‌ها گفتند در کنفرانس که این ملاقات شک روزولت را تایید کرد. شواهد اینجا نشان می‌داد که یک کشور فقیر (منظور گامبیا) توسط مستعمره گرایی تخلیه شده بود. خواهان آن شد که بریتانیایی‌ها، فرانسوی‌ها، هلندی‌ها امپراتوری‌های خود را زیر قیمومت سازمان ملل قرار دهند و تاریخ دقیق برای استقلال اعلام نمایند.

اغلب آمریکایی‌ها با دیدگاه روزولت شریک بودند در مورد خصومت نسبت به امپریالیزم اروپایی‌ها. و فراموش نشود که میراث خود آنها بوده و برمی‌گردد به ۱۷۷۶، بنا به گفته مجله لایف، که بیشترین تعداد خواننده در آمریکا داشت، در اکتبر ۱۹۴۲ خطاب به انگلیسی‌ها نوشت: “آمریکایی‌ها ممکن است بین خودشان اختلاف نظر داشته باشند نسبت به اهداف جنگ، اما یک چیزی که در مورد آن اتفاق نظر دارند، و محکم به آن اعتقاد دارند، آن است که درصدد نگهداری و حفظ امپراتوری بریتانیا نمی باشند. بریتانیا نباید تصور و خیال کند که استراتژی نگهداری امپراتوری بریتانیا، استراتژی آمریکا هم می‌باشد. اگر چنین خیالی را می‌کند، به زودی متوجه می‌شوند که تنها خواهند بود.”²⁷

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25